«Γκρίζες ζώνες» στη μη χορήγηση ασύλου

Χαοτική είναι η κατάσταση που επικρατεί στη χορήγηση ασύλου, καθώς η Ανεξάρτητη Αρχή Ασύλου βρίσκεται εδώ και μήνες σε κατάσταση «χειμέριας νάρκης». Το αποτέλεσμα της αδράνειας αυτής είναι ο ανησυχητικός πολλαπλασιασμός των προσφύγων και μεταναστών που κυκλοφορούν παράνομα στην επικράτεια και επιχειρούν διαφυγή προς την Ευρώπη μέσω παράνομων καναλιών. Πρόσφατα, όμως, το «πάγωμα» στη διαδικασία ασύλου συσχετίστηκε με σοβαρές καταγγελίες για παράνομη επαναπροώθηση προσφύγων στην Τουρκία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Stockholm Center for Freedom, μεταξύ Μαΐου και των δύο πρώτων ημερών του Ιουνίου έγιναν πέντε επαναπροωθήσεις. Οσους επέστρεφαν τους διαβεβαίωναν οι αρμόδιες αστυνομικές Αρχές στο Διδυμότειχο ότι πρόκειται να οδηγηθούν στην επιτροπή, τους έβαζαν στα αυτοκίνητα και, αντί να πάνε εκεί, τους παραλάμβαναν ένοπλοι μασκοφόροι, οι οποίοι εν συνεχεία τους παρέδιδαν.

Ο υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δημήτρης Τζανακόπουλος, τοποθετήθηκε κατηγορηματικά για ένα θέμα που στην Ευρώπη αρχίζει να λαμβάνει σοβαρές διαστάσεις: το θέμα των επαναπροωθήσεων. Ενα θέμα που άπτεται της διαδικασίας του ασύλου. «Η ελληνική κυβέρνηση», απάντησε στην ερώτηση του δημοσιογράφου που περιείχε συγκεκριμένα στοιχεία, «δεν προχωρά σε επαναπροωθήσεις». Η δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου έγινε λίγες ώρες μετά την ανάρτηση του επιτρόπου του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, με την οποία ζητούσε από την ελληνική κυβέρνηση να σταματήσει τις επαναπροωθήσεις Τούρκων πολιτών που έχουν περάσει στην Ελλάδα και ζητούν άσυλο, αλλά δεν έχουν παραπεμφθεί στην αρμόδια επιτροπή, ώστε να ξεκινήσει η διαδικασία ασύλου.

Πού οφείλεται η «παραλυσία»

Η «Ε» φέρνει στο φως μια πτυχή στην οποία οφείλεται κατά μεγάλο μέρος η αδυναμία έκδοσης αδειών ασύλου. Σημειωτέον ότι η Ανεξάρτητη Αρχή αναβάλλει διαρκώς τη λήψη αποφάσεων (backlog 2000 και άνω), ενώ συνεδριάζει μόνο δύο φορές τον μήνα, περιμένοντας την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Μια απόφαση κάθε άλλο παρά εύκολη, μιας και αφορά τον χαρακτηρισμό της Τουρκίας ως «ασφαλούς τρίτης χώρας». Υπό την έννοια αυτή, έχει νόημα η καθυστέρηση του ΣτΕ, αφού η απόφαση θα πρέπει να επαναλάβει ρητά τα έξι γενικά κριτήρια που αποτελούν θέμα χαρακτηρισμού με βάση την εξωτερική πολιτική της χώρας. Της κάθε χώρας -μια και τα έξι γενικά κριτήρια περιγράφονται στη Συνθήκη του Δουβλίνου-, μόνο που στην προκειμένη περίπτωση η «τρίτη ασφαλής χώρα» θα πρέπει να είναι η Τουρκία. Συνεπώς, έχει λόγο η κυβέρνηση που πιέζει προκειμένου να καθυστερεί η απόφαση...

Παχυλοί μισθοί και προσλήψεις από το παράθυρο 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ζήτημα του χαρακτηρισμού έχει και παραμέτρους που αφορούν το υπουργείο Εξωτερικών. Πράγματι, πρόκειται για μια υπόθεση που απαιτεί λεπτούς χειρισμούς. Ωστόσο, η καθυστέρηση έχει κόστος. Ας σημειωθεί, εν τω μεταξύ, ότι, ενόσω παρατείνεται η δυσλειτουργία της Αρχής, οι εφέτες και τα μέλη του UNHCR (Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες) των 12 επιτροπών της νέας Ανεξάρτητης Αρχής Προσφύγων λαμβάνουν, από το περασμένο καλοκαίρι(2016), το ποσόν των 2.500 τον μήνα (πέραν του μισθού τους), χωρίς βεβαίως να κάνουν το παραμικρό από αυτό για το οποίο τοποθετήθηκαν σε αυτές.
Tο τελευταίο χρονικό διάστημα, κυρίως τον τελευταίο μήνα, προσελήφθησαν από τον European Asylum Support Office (EASO), χωρίς, μάλιστα, να υπάρξει προκήρυξη στην Ελλάδα ή αλλού, άτομα με ειδικότητα «βοηθού εισηγητού», που στην ουσία η δουλειά τους είναι να γράφουν αποφάσεις και να τις δίνουν στους εισηγητές (μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι της Αρχής Προσφύγων, που ήταν στην ίδια θέση στην προηγούμενη Αρχή Προσφύγων) και, με τη σειρά τους, τις διαβιβάζουν στις επιτροπές για υπογραφή. Καμία, όμως, υπογραφή για τη χορήγηση ασύλου δεν μπήκε, αφού, απλούστατα, δεν ξεκίνησε καμία διαδικασία! Τι κάνουν, λοιπόν, όλα αυτά τα στελέχη και το προσωπικό, από τη στιγμή που έχει παραλύσει η διαδικασία χορήγησης αδειών;

Ο ρόλος του ΣτΕ

Η μόλις εκδοθείσα απόφαση του ΣτΕ για τη συνταγματικότητα της σύνθεσης των επιτροπών της νέας Ανεξάρτητης Αρχής Προσφύγων δεν απαντά στα βασικά θέματα συνταγματικότητας της σύνθεσης διοικητικών οργάνων με μέλη δικαστικούς λειτουργούς, ακόμα και αν τις χαρακτηρίζει «οιονεί διοικητικά όργανα» -που, όμως, δεν αντεπεξέρχονται στις συνταγματικές απαιτήσεις (α) της δημοσίευσης των αποφάσεων και (β) του δικαιώματος εκπροσώπησης του προσφεύγοντος από συνηγόρους-, γενικολογεί περί «προστασίας σύγκρουσης συμφερόντων των δικαστών» από την ελληνική νομοθεσία, αλλά και τελεσιδικεί επί της μη δυνατότητας προσφυγής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Στην απόφασή του το ΣτΕ αποφαίνεται ότι οι εφέτες δικαστές των δώδεκα επιτροπών θα διορίζονται από τον γενικό επίτροπο (αλλά, προφανώς, δεν θα μπορούν να λαμβάνουν δύο μισθούς, δηλαδή θα πρέπει να βρεθούν τουλάχιστον 24 εφέτες που θα δεχθούν να παίρνουν 2.500 ευρώ μηνιαίως, αντί του τωρινού μισθού τους των περίπου 3.500 ευρώ) για ένα αντικείμενο Διεθνούς Δικαίου (αλλά, βεβαίως, και Εθνικού Δικαίου, σύμφωνα με όλες τις νομοθετικές διατάξεις κ.λπ.), αντικείμενο για το οποίο δεν έχουν γνώση. Ηδη κυκλοφορούν φήμες για εφέτες που πληρώνουν 300-400 ευρώ ανά απόφαση σε φίλους τους δικηγόρους, εξειδικευμένους στο αντικείμενο, για να τους γράφουν τις αποφάσεις.
Ολα αυτά θα τελείωναν με μια απλή τροπολογία του Ν. 4375/2016 που να καθιερώνει τις διεθνώς απόλυτα επιτυχημένες επιτροπές του ΠΔ 114/2010 τα τελευταία έξι χρόνια, ως επιτροπές της μόνιμης Ανεξάρτητης Αρχής Προσφύγων.

Από την εφημερίδα "Επένδυση" 

You May Also Like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *