Μήπως τελικά ο Σόιμπλε ήταν η light εκδοχή της αδιαλλαξίας;

Οι Γερμανικές εκλογές, αντί να αποσαφηνίσουν το τοπίο για το ελληνικό πρόβλημα τόσο με τη ρύθμιση του χρέους όσο και με την επόμενη μέρα της λήξης του προγράμματος, ήρθαν έτσι τα αποτελέσματα που η κατάσταση περιπλέκεται έτι περισσότερο. Όπως περιπλέκεται και το θέμα με το ρόλο του ΔΝΤ, καθώς εκεί που ήταν έτοιμο να αποχωρήσει, οι τελευταίες πληροφορίες κάνουν λόγο για το ακριβώς αντίθετο και μάλιστα με ενισχυμένο ρόλο.

Ένας άλλος αστάθμητος παράγων που μας προέκυψε απρόσμενα, είναι το ποιος θα αντικαταστήσει τον Βόφγκαγκ Σόιμπλε, καθώς αυτός μετακινείται στη θέση του προέδρου της Γερμανικής Βουλής και τη θέση του διεκδικούν οι φιλελεύθεροι, οι θέσεις των οποίων για την Ελλάδα είναι τόσο σκληρές και άτεγκτες που ελάχιστα διαφέρουν από αυτές των ακροδεξιών-νεοναζιστών του AFD.

Αν παρ' ελπίδα η Μέρκελ υποχωρήσει και τους δώσει το υπουργείο Οικονομικών, πολύ φοβούμαι πως θα αναπολούμε τον...Σόιμπλε!

Τα καλά λόγια που ακούμε εσχάτως από Ευρωπαίους αξιωματούχους, όπως ο Γερούν Ντάισεμπλουμ, ελάχιστη σημασία έχουν πια για την κυβέρνηση καθώς ο δρόμος που έχει μπροστά της είναι στενός μονόδρομος. Να τηρήσει δηλαδή,απαρέγκλιτα τις δεσμεύσεις της, να δεχτεί ασυζητητί όλα όσα θα της βάλλουν στο τραπέζι στις διαπραγματεύσεις της τρίτης αξιολόγησης, αν όντως θέλει να την κλείσει το γρηγορότερο δυνατό και να εγκαταλείψει τις τελευταίες γραμμές άμυνας της αριστερής της ιδεολογίας !( τρόπος του λέγειν).

Ήδη, το pressing που της γίνεται για την εφαρμογή των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και τον περιορισμό των κόκκινων δανείων στις τράπεζες, είναι θέμα ολίγου χρόνου να γίνει πράξη. Ο κίνδυνος να ανακύψει ένα ανυπέρβλητο πρόβλημα με τις τράπεζες οι οποίες το τελευταίο διάστημα κλονίζονται σοβαρά και έχουν χάσει μόνο τους τελευταίους δύο μήνες 4 δισ. στο χρηματιστήριο από την κεφαλαιοποίηση τους, θα είναι φρονώ ο καταλύτης και θα δούμε με το νέο χρόνο, με τη λήξη ισχύος του νόμου Κατσέλη, να βγαίνει στο σφυρί και η πρώτη κατοικία των αδύναμων οφειλετών.

Και τότε, θα σπάσει σαν φούσκα το νέο κυβερνητικό αφήγημα για ανάπτυξη, επενδύσεις και επιστροφή στην κανονικότητα, καθώς οι μαζικοί πλειστηριασμοί ακινήτων θα δείξουν ότι το πιο σκληρό πρόσωπο της κρίσης, ακόμα δεν το έχουμε δει κι είναι μπροστά μας.

Εκτός κι αν η όψιμη φιλοεπενδυτικη στροφή του κ. Τσίπρα εννοεί ως επενδυτές τα ξένα κεφάλαια που θα έρθουν να αγοράσουν μπιρ παρά, τις περιουσίες των χρεοκοπημένων Ελλήνων.

Γιατί άλλους επενδυτές τουλάχιστον εγώ δεν βλέπω να εμπιστεύονται την κυβέρνηση και να θέλουν να μπλέξουν, με την απόλυτη τρέλα σε όλα τα επίπεδα. Κοράκια funds που θα αγοράζουν ακίνητα σε τιμή ευκαιρίας.

Όσο για την κομπορρημοσύνη του πρωθυπουργού για την επιτυχία του με τις Άμεσες ξένες επενδύσεις που πάνε "σφαίρα" καλό θα ήταν να μας της ονοματίσει για να τις μάθουμε γιατί από τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, αυτό που βλέπουμε είναι μόνο λεφτά από ιδιωτικοποιήσεις που σχεδιάστηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση, τότε που ο ίδιος τις πολεμούσε με νύχια και με δόντια και πέραν τούτου ουδέν. Αντίθετα επί των ημερών του μπορούμε να απαριθμήσουμε πλήθος επιχειρήσεων που έκλεισαν, που μετέφεραν φορολογική έδρα ή μας κούνησαν οριστικά μαντήλι όπως η Unilever και η Nestle- παγωτά που μας δρόσισαν μόλις προχθές!

You May Also Like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *