Οταν η ζωή γίνεται «θυσία» στον βωμό του κάλλους και των ρεκόρ

Θα μπορούσατε ποτέ να φανταστείτε, έστω, ότι οι πρωταθλητές μας, με αυτά τα όμορφα και γυμνασμένα κορμιά, ανήκουν στην πρώτη ομάδα υψηλού κίνδυνου για την ανάπτυξη διατροφικών διαταραχών, σε σύγκριση με όλες τις υπόλοιπες κοινωνικές ομάδες του γενικού πληθυσμού της χώρας μας; 

Θα πήγαινε ποτέ το μυαλό σας ότι το... 20% των πρωταθλητών μας αντιμετωπίζουν το φάσμα των διατροφικών διαταραχών, με κίνδυνο ακόμα και για την ίδια τη ζωή τους;
Εάν αναρωτιέστε ποια είναι η αιτία για αυτήν την τόσο πολύ λίγο γνωστή κατάσταση, η οικογενειακή θεραπεύτρια και πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Διατροφικών Διαταραχών, Μαρία Τσιάκα, εξηγεί σήμερα στην «Ε»:

«Η κουλτούρα του αθλητισμού είναι επικίνδυνη, καθώς απαιτεί από τους αθλητές να χτίσουν το ιδανικό μυώδες σώμα που θα τους οδηγήσει στην κατάκτηση της μεγίστης επίδοσης. Ολα στον βωμό ενός ρεκόρ που θα καταρριφθεί και μαζί με αυτό και οι ζωές νέων ανθρώπων. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που οι αθλητές κινδυνεύουν πιο πολύ από όλους μας. Η τελειότητα είναι το βασικό χαρακτηριστικό ενός πρωταθλητή, αφού απλώς, αν δεν είναι τέλειος, δεν μπορεί να αποκαλείται πρωταθλητής. Αυτό αποτελεί και ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά για να αναπτύξει κάποιος διατροφική διαταραχή».

Η Μαρία Τσιάκα συνεχίζει: «Στην πορεία της νόσου, το μεγαλύτερο πρόβλημα που αναδύεται είναι η άρνηση των αθλητών με διατροφική διαταραχή να αποδεχτούν το πρόβλημα. Φυσικά, αυτό συνδέεται με τη βαθιά αντίληψη που έχουν για το σώμα τους, δηλαδή ότι είναι το όχημα προς την τελειότητα και, φυσικά, αυτή η πεποίθηση υποστηρίζεται με σθένος και από τον προπονητή και την οικογένεια. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι το σώμα δοκιμάζεται καθημερινά και ωθείται στα άκρα συνεχώς... Η συμπεριφορά αυτή είναι αποδεκτή και αναμενόμενη από όλους! Καταλαβαίνετε, λοιπόν, πόσο εύκολο είναι για έναν προπονητή να αγνοήσει τα σημάδια της διατροφικής διαταραχής σε έναν πολλά υποσχόμενο αθλητή. Αυτό ακριβώς αναφέρεται από πολλές μαρτυρίες αθλητών, οι όποιοι έχουν παραδεχτεί στην πορεία της ανάρρωσης τους ότι ο προπονητής ήταν εκείνος που απαιτούσε περιορισμό της τροφής και απώλειας βάρους και, κυρίως, λίπους, προκειμένου να επιτευχθεί η μεγίστη απόδοση. Δυστυχώς, η στιγμή της αποκάλυψης της διατροφικής διαταραχής, της ασθένειας δηλαδή, έρχεται όταν ο αθλητής πλέον δεν μπορεί να αποδώσει καθόλου ή όταν έχει βρεθεί πολύ κοντά στον θάνατο!».

Παράγοντες κινδύνου

- Τα αθλήματα που δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στην εμφάνιση, στο βάρος ή στη μυϊκή δύναμη, όπως, για παράδειγμα, η γυμναστική, το bodybuilding ή η πάλη.
- Τα ατομικά αθλήματα, όπως η γυμναστική, το τρέξιμο, το πατινάζ σε πίστα, ο χορός ή η κατάδυση, παρουσιάζουν υψηλότερες πιθανότητες για εμφάνιση διατροφικών διαταραχών, έναντι των ομαδικών αθλημάτων, όπως το μπάσκετ ή το ποδόσφαιρο.
- Αθλήματα αντοχής, όπως, για παράδειγμα, ο στίβος, το τρέξιμο, το κολύμπι και τα άλματα.
- Η πεποίθηση ότι το χαμηλότερο σωματικό βάρος θα μεγιστοποιήσει την απόδοση.
- Η έναρξη του αθλητισμού από την παιδική ηλικία και οι προσδοκίες του προπονητή και της οικογένειας ο αθλητής να κατακτήσει την κορυφή.
- Χαμηλή αυτοεκτίμηση, που ενισχύεται όταν οι γονείς ζουν μέσω της επιτυχίας του παιδιού τους στον αθλητισμό και το παιδί συνδέει τον αθλητισμό με την επιβράβευση και την αποδοχή των γονιών.
- Ιστορικό με χρόνια δίαιτα, σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση.
- Ο προπονητής που επικεντρώνεται κυρίως στην επιτυχία και την απόδοση του αθλητή παρά στον αθλητή ως άτομο.

Tα βασικά χαρακτηριστικά
Υπάρχουν πολλά βασικά χαρακτηριστικά της ασθένειας, που είναι πιο έντονα ιδιαίτερα στις γυναίκες αθλήτριες:

- Η άρνηση είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό των διατροφικών διαταραχών.
- Η τελειομανία, καθώς οι αθλητές εκπαιδεύονται να βασίζονται στην ακρίβεια και την «τέλεια» εκτέλεση προγραμματισμένων κινήσεων, συμπεριφορών αλλά και τελετουργικών, προκειμένου να πετύχουν και να κερδίσουν.
- Η ανταγωνιστικότητα είναι ένα άλλο χαρακτηριστικό, που συνήθως παρατηρείται στα άτομα με διατροφικές διαταραχές.
- Τέλος, το να είσαι γυναίκα αθλήτρια σημαίνει ότι πρέπει να αποποιηθείς σημαντικά στοιχεία της γυναικείας ψυχοσύνθεσης και βιολογίας. Αυτός είναι ένας σημαντικός παράγοντας στην αύξηση του επιπολασμού και του κινδύνου της διατροφικής διαταραχής, καθώς τα κυρίαρχα μοντέλα πρωταθλητών είναι άνδρες, με εξαίρεση τον χορό, τις μαζορέτες και το συγχρονισμένο κολύμπι.

Πρώιμα σημάδια:
- Αυξημένη ανησυχία σχετικά με το σωματικό λίπος και το σωματικό βάρος.
- Εντονη ενασχόληση με την «υγιεινή διατροφή», αναπτύσσοντας, έτσι, άκαμπτη συμπεριφορά γύρω από την κατανάλωση τροφών, με περιορισμό μεγάλης διατροφικής γκάμας, κυρίως λιπαρών και υδατανθράκων.
- Κοινωνική απόσυρση, απώλεια οικειότητας και εγγύτητας με τους φίλους και την οικογένεια.
- Απότομη απώλεια βάρους.
- Αδυναμία διαχείρισης άλλων τομέων της ζωής, όπως σχολείο, σχέσεις κ.λπ.
- Απώλεια περιόδου και ορμονικές διαταραχές.

Τι είναι οι διατροφικές διαταραχές; Ενας κοινά αποδεκτός και γενικός ορισμός των διατροφικών διαταραχών είναι ο εξής: «Η διατροφική διαταραχή είναι μια επίμονη μορφή διαταραχής του τρόπου λήψης τροφής ή της συμπεριφοράς ελέγχου του βάρους, που επιδεινώνει εμφανέστατα τη σωματική υγεία και τον ψυχοκοινωνικό τρόπο λειτουργίας. Η διαταραχή δεν θα πρέπει να είναι το αποτέλεσμα κάποιας γνωστής ιατρικής πάθησης (π.χ., ένας όγκος στον υποθάλαμο) ή κάποιας άλλης ψυχιατρικής διαταραχής (π.χ., αγχώδης διαταραχή)».

Από την εφημερίδα "Επένδυση" 

You May Also Like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *