Οφειλόμενη τιμή στον Μάκη Δοντά, έναν αληθινά σπάνιο άνθρωπο

Δουλέψαμε μαζί στο Mega πάνω από 20 χρόνια. Γραφίστας, καλιτέχνης εκείνος,  δημοσιογράφος εγώ. Με ένα τσιγάρο πάντα στο χέρι εκείνος, πρώην καπνιστής και εναντίον των «φουμαδόρων» εγώ.

Τον θυμάμαι χαμογελαστό και με θετική διάθεση. Ακόμη και όταν χρειάστηκε να κάνει «μπαλονάκι» για τη διάνοιξη μιας φραγμένης αρτηρίας, πάλι χωρίς καμιά «μίρλα» μού το περιέγραψε.

Μάκης Δοντάς. Ψηλός, ροκάς μέχρι το τέλος, αντισυμβατικός, πολύπειρος αλλά χωρίς καθόλου τουπέ, βαθιά ευγενής και εξαιρετικά καλλιεργημένος άνθρωπος. Η μόνη φορά που τον είδα να έχει φοβηθεί είναι όταν έχασε το σκύλο του. Είχε τσακιστεί πραγματικά. Και όταν τον βρήκε έλαμψε. «Βρέθηκε ο αληταράς, είναι καλά», τον θυμάμαι να μου λέει.

Κάποια στιγμή έφυγα από το Mega και χαθήκαμε. Όταν έμαθα για το θάνατό του ο νους μου έτρεξε αμέσως στην αγαπημένη Μαρία Παπουτσάκη, που επίσης έφυγε από τη ζωή πριν από λίγο καιρό. Όλοι όσοι είχαμε την τύχη να δουλέψουμε μαζί τους κερδίσαμε ανεκτίμητα πράγματα. Και τώρα είμαστε πολύ πολύ φτωχότεροι

 

Χρήστος Παναγιωτόπουλος

You May Also Like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *