Πρόσω ολοταχώς προς τον μεσαίο χώρο

Με σαφή αυτοκριτική διάθεση ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέλαβε την ευθύνη για το γεγονός ότι οι πολίτες, απογοητευμένοι από την πολιτική, δεν μετέχουν στα κοινά. «Αν τα κόμματα ήταν καράβια», είπε παρουσιάζοντας το βιβλίο του καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιά Θοδωρή Πελαγίδη με αντικείμενο την επιστροφή του πολιτικού Κέντρου, «οι μετριοπαθείς πολίτες έχουν σταματήσει στην προκυμαία». Η αναφορά του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας δεν ήταν τυχαία τόσο ως προς τις προθέσεις του όσο και ως προς τη χρονική στιγμή που επέλεξε να προδιαγράψει τις προθέσεις του. Αλλωστε, μετά τη ψήφιση του πολυνομοσχεδίου έχει ξεκινήσει ένας εσωτερικός διάλογος για τον επανασχεδιασμό της στρατηγικής με στόχο οι προτάσεις και οι θέσεις του κόμματος να γίνουν ελκυστικές σε ένα κοινό που αντιμετωπίζει με καχυποψία τα κόμματα και τους πολιτικούς.

Ο Κυρ. Μητσοτάκης, έχοντας επίγνωση των δυσκολιών που θα είχε η πρωτοβουλία του να ηγηθεί της Νέας Δημοκρατίας, φρόντισε από νωρίς να διατυπώσει ευθέως τις επιδιώξεις του προκειμένου το κόμμα να μετεξελιχθεί σε παράταξη. Σε αυτό το στάδιο μετάβασης έχει ιδιαίτερο συμβολισμό η αποδοχή της πρότασης του καθηγητή Πελαγίδη, που, σημειωτέον, δεν ανήκει στον πολιτικό χώρο που εκπροσωπεί, να προλογίσει ένα βιβλίο που έχει στοιχεία «πολιτικής διακήρυξης».

Ο Κυρ. Μητσοτάκης έχει αντιληφθεί ότι η κοινωνία επιζητά την «πολιτική αλλαγή». Ωστόσο, είναι ρεαλιστής ώστε να κατανοεί ότι ένα κόμμα που έχει υποστεί φθορά από τον χρόνο δύσκολα θα δημιουργήσει υπό τις επικρατούσες συνθήκες προϋποθέσεις δημιουργίας πλειοψηφικού ρεύματος. Προς το παρόν, επιχειρεί με παρεμβάσεις να στέλνει μηνύματα και να μετρά τις αντιδράσεις στο εσωτερικό του κόμματος. Παράλληλα, σε κάθε ευκαιρία τονίζει το τέλος των διαχωριστικών, όπως αυτές οριοθετεί ο γραμμικός άξονας Δεξιά - Αριστερά, ώστε να καταστήσει σαφές ότι η «αλλαγή» δεν έχει χρώμα, αλλά αποτελεί ανάγκη προκειμένου «να φύγει η χώρα μπροστά». Εδώ η ταύτιση με τον Εμανουέλ Μακρόν είναι ξεκάθαρη. Οπως ξεκάθαρη είναι και η απόφαση του Κυρ. Μητσοτάκη να κινηθεί με βάση μια δέσμη ιδεών που έχουν κοινωνικό μεταρρυθμιστικό πρόσημο. Αυτό ακριβώς που πρεσβεύει και το περιεχόμενο του βιβλίου που παρουσίασε.

Μια δέσμη ιδεών που ο ίδιος ενέταξε στη λογική της υπέρβασης των διαχωριστικών γραμμών. «Τι σημαίνει δεξιά ατζέντα στις υποβαθμισμένες περιοχές της Δυτικής Αθήνας, όπου οι άνθρωποι τρέμουν και κλειδώνουν τα σπίτια τους το βράδυ; Είναι δεξιά αυτή η ατζέντα; Ούτε δεξιά, ούτε κεντρώα, ούτε αριστερή είναι», σημείωσε ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και συνέχισε με νόημα για να ακουσθεί στα νεοδημοκρατικά πέριξ ότι «η Πολιτεία ζητάει άλλου είδους πολιτική συμμετοχή και άλλα κόμματα, ανοιχτά, δημοκρατικά, με άλλες λογικές και με άλλες φιλοσοφίες».

Αναφερόμενος ειδικότερα στο βιβλίο με θέμα την «επιστροφή του Κέντρου», ο Κυρ. Μητσοτάκης σημείωσε ότι περιέχει «αναφορές, κείμενα, ιδέες και προτάσεις που τοποθετούνται στο κέντρο του πολιτικού αφηγήματος της σημερινής Νέας Δημοκρατίας» και πρόσθεσε: «Η παραδοσιακή γραμμή Δεξιά - Αριστερά, πράγματι έχει υποχωρήσει σημαντικά στις μέρες μας. Και είναι ένας διαχωρισμός που έχει μεγαλύτερη αναφορά στο χθες παρά στο σήμερα». Είναι προφανές ότι στο μυαλό του Κυρ. Μητσοτάκη οι όροι της αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση δεν τίθενται μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς, αλλά μεταξύ των μεταρρυθμιστικών δυνάμεων της δημιουργίας και της ελευθερίας και των μορφωμάτων του λαϊκισμού και της συντήρησης. Δεν χωρά καμία αμφιβολία ότι ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας επιλέγει συμμάχους και αντιπάλους και με σαφήνεια επαναχαράσσει τα όρια του κόμματός του. Και το κάνει κρατώντας τον ιδεολογικό του πυρήνα, ώστε γύρω από αυτόν να ενώσει τις δημιουργικές δυνάμεις της χώρας.


ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ

Το όραμα της «μεγάλης διεύρυνσης

Ο κίνδυνος για τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας όλα αυτά που πιστεύει και θέλει να εφαρμόσει να μείνουν στις σελίδες του βιβλίου είναι σε γνώση του. Δεν τρέφει αυταπάτες και γι’ αυτό προτιμά να πηγαίνει με σταθερά και αργά βήματα προς τον στόχο του. Είναι πεπεισμένος ότι το κόμμα του δεν θα ξεκολλήσει από τα ποσοστά των τελευταίων εκλογικών αναμετρήσεων, εάν προηγουμένως δεν τολμήσει να μετακινηθεί προς το Κέντρο. Γι’ αυτό και το σχέδιο του είναι «να αποπλεύσει» με όσο το δυνατόν περισσότερους «επιβάτες» από αυτούς που στέκονται στην «προκυμαία», ώστε να εκφράσει ο πολιτικός χώρος που εκπροσωπεί μια νέα πλειοψηφική κοινωνική και πολιτική συμμαχία. Κι αυτό, γιατί -όπως συχνά αναφέρει στους συνομιλητές του- υπάρχει μια σιωπηλή πλειοψηφία, η οποία μπορεί να συνταχθεί πίσω από αυτές τις ιδέες.

Το αν θα πετύχει στο τέλος να πείσει τους δύσπιστους πολίτες ότι υπάρχει ένας άλλος δρόμος από αυτόν τον οποίο πορευόμαστε σήμερα είναι ένα στοίχημα που θέλει να κερδίσει. Δεν είναι εύκολο, αλλά δεν είναι και δύσκολο, αρκεί να εφαρμόσει τη συνταγή του αείμνηστου Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Μια συνταγή μεγάλης διεύρυνσης, που έφερε ακόμα και αριστερούς στη Νέα Δημοκρατία, ώστε ο Μάνος Χατζηδάκης να δηλώνει -παρόντος του τότε πρωθυπουργού και του Μίκη Θεοδωράκη- ότι δεν μετακινήθηκε ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης στη Νέα Δημοκρατία, αλλά η Νέα Δημοκρατία μεγάλωσε τόσο ώστε να «χωρέσει» τον Μίκη Θεοδωράκη.

Από την εφημερίδα "Επένδυση"

You May Also Like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *