Πώς «βουλιάζει» ένας κακός πρωθυπουργός μαζί με τις πράξεις του

Από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας το 1974 δεν συναντάμε καμία άλλη χρονική περίοδο, όπου οι θεσμοί να έχουν υποστεί τέτοια ζημιά, όπως τη σημερινή. Ας ξεκινήσουμε, από τη Βουλή. Σ όλη αυτή την χρονική διαδρομή δεν υπήρχε τέτοια εικόνα σιωπής σε κυβερνητική πλειοψηφία. Να ψηφίζουν μέτρα σχεδόν κάθε μήνα, δίχως καμία αντίδραση από τους 152 Βουλευτές. Ακόμη και οι πιο ισχυροί ηγέτες διέθεταν ένα βουλευτή ο οποίος αντιδρούσε και σε μέτρα τα οποία αποτελούν πλημμελήματα, σε σύγκριση με τα σημερινά μέτρα.

Στη Βουλή δεν κάνουν ποτέ λάθος και ψηφίζουν οποιοδήποτε μέτρο – η ζαλάδα προκύπτει μόνο στον Σύριζα όταν σε συνέδριο είχε καταψηφιστεί η εισήγηση του πρωθυπουργού. Ανερυθρίαστοι οι βουλευτές της διακυβέρνησης Σύριζα- Ανελ ελπίζουν, επί ματαίω σε μια "ανάκαμψη" της οικονομίας όπως υποδεικνύουν οι δείκτες της Εργάνης σύμφωνα με κυβερνητικό σύμβουλο ο οποίος υβρίζει τον τύπο.

Ο τελευταίος υβρίζεται από τον ίδιο τον πρωθυπουργό ( βλέπε ανακοίνωση για το πρώτο τρίμηνο του ΑΕΠ ) και ευθύνεται μονίμως για τις συνεχείς ήττες της κυβέρνησης. Ο τύπος ευθύνεται διότι – ευτυχώς- ένα μέρος του δεν έχει μετατρέπει σε εφημερίδα ανακοινώσεων της ΕΛ.ΣΤΑΤ, της Εργάνης και κάθε λογής κυβερνητικής υπηρεσίας. Είναι τέτοιο το μένος της διακυβέρνησης εναντίον του τύπου ώστε ανάγκασαν κρατική τράπεζα να δεσμεύσει τους λογαριασμούς ενός μέσου ( ΔΟΛ), με την γνωστή σ όλους κατάληξη.

Μετά από λίγο διάστημα, ακολούθησε δυστυχώς και η περιπέτεια στην Πήγασος εξαιτίας της συμπεριφοράς του βασικού μετόχου του.
Από τότε όλοι μας παρακολουθούμε την πτώση των εφημερίδων «της διαπλοκής»- όπως την αποκαλούν οι κυβερνώντες. Παράλληλα, μια σειρά νέων εφημερίδων επιχειρεί να γίνει «χαλίφης στην θέση του χαλίφη» με κεφάλαια τα οποία είναι αγνώστου προέλευσης, αλλά όλοι γνωρίζουν ποιος κυβερνητικός επιδίωξε την κατάρρευση των καναλιών και των εφημερίδων. Ας είναι, όμως. Οι νέες εφημερίδες πρέπει να είναι καλοδεχούμενες από κάθε άνθρωπο του τύπου, διότι κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να γράφει ένα μονόστηλο σε μια γωνία.

Όμως, μια Βουλή καταρρακωμένη, ένας τύπος - που δέχεται πιέσεις από την επιλεκτική διανομή των διαφημίσεων- και εισαγγελείς που δρουν προφανώς κατόπιν κυβερνητικών πιέσεων ( βλέπε τράπεζες λ.χ ) διαγράφουν ένα πολύ αποκαρδιωτικό σκηνικό.

Αυτοί, όμως, που διοργάνωσαν την κατάρρευση της βουλής, του τύπου, της δικαιοσύνης είναι νομοτελειακό να πέσουν στο ίδιο σημείο που καταρράκωσαν τα πάντα.

Δικαίως, κάποιοι θα μας υπενθυμίσουν ότι, έχει καταρρεύσει μια ολόκληρη κοινωνία, άρα τι σημασία έχουν η καταρράκωση σε βουλή- τύπο -δικαιοσύνη. Ας σκεφθούν, όμως, ότι όλα τα ανωτέρω είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που ενθάρρυνε τον κόσμο να ψηφίσουν όχι σε εκείνο το δημοψήφισμα.

Το όχι που έφερε ένα τρίτο Μνημόνιο, με χειρότερα μέτρα από όσα πρότειναν οι δανειστές. Ο «κακός» πρωθυπουργός - που κατάφερε να κυκλοφορεί μόνο όταν κάθε φανάρι έχει 3 αστυνομικούς – δεν αντιλαμβάνεται προσώρας την ζημιά που έχει επιφέρει στον τόπο.
Θα το καταλάβει με τα αποτελέσματα των επόμενων εκλογών όταν θα ξεκινήσει η αποκατάσταση σε όλα τα πεδία, τόσο στην κοινωνία, όσο και τους υπόλοιπους θεσμούς. Ο ίδιος θα παραμείνει στην ιστορία ο «κακός πρωθυπουργός». Χρειάστηκε βεβαίως να «αναδυθεί] ο Γ. Θεοτοκάς για να βουτήξει ο έγκλειστος του Μαξίμου. Όλα χάρις την γελοιότητα ορισμένων δημοσίων υπαλλήλων...

You May Also Like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *