Στο φως ο αέναος κύκλος των ελληνικών χρεοκοπιών

Από το 2010, όταν η χώρα χρεοκόπησε ουσιαστικά για πολλοστή φορά, ακούγεται συχνά ότι υπήρξαμε τα πρώτα «θύματα» ενός οικονομικού πολέμου. Ο περισσότερος κόσμος δεν ήταν έτοιμος τότε να αντιληφθεί τι πραγματικά σήμαινε αυτή η αναφορά. Εκτοτε, έχουν γραφτεί πάρα πολλά βιβλία, αναλύσεις και άρθρα γύρω από τους οικονομικούς και νομισματικούς πολέμους. Αυτό που οι περισσότεροι συγγραφείς δεν φώτισαν επακριβώς είναι ότι αυτού του τύπου οι πόλεμοι δεν είναι ένα καινούργιο φαινόμενο, αλλά κάτι πολύ παλιό, σχεδόν όσο κι ο ανθρώπινος πολιτισμός.

Στο νέο του βιβλίο, «Νομισματικός πόλεμος», ο πολυγραφότατος ερευνητής-συγγραφέας Γιώργος Ζ. Ηλιόπουλος αποδεικνύει, βάσει των νέων πρωτοεμφανιζόμενων στοιχείων και των πολυπληθών πινάκων και διαγραμμάτων, ότι ο 21ος αιώνας έχει παραλάβει από τους δύο προηγούμενους (20ό και 19ο) ένα προβληματικό οικονομικό και κοινωνικό παρελθόν, κατά τη διάρκεια του οποίου δεκάδες χώρες σε ολόκληρη την υδρόγειο αντιμετώπισαν επαναλαμβανόμενες μεγάλες οικονομικές κρίσεις και χρεοκοπίες, με συνήθη χρονική απόσταση μερικών δεκαετιών η μία από την άλλη. Κάθε φορά οι πολιτικοί και οι οικονομικοί παράγοντες προσπαθούσαν, άλλοτε με μεγάλη επιτυχία και άλλοτε οριακά, να παγιώσουν την ψευδαίσθηση ότι αυτές οι οδυνηρές οικονομικές αντιξοότητες ήταν μοναδικές στο είδος τους και ότι δεν υπήρχε πιθανότητα να επαναληφθούν, αφού αποτελούσαν ένα ακραίο και ανεπανάληπτο φαινόμενο.

Το συμπέρασμα που εξάγεται αβίαστα από τη μελέτη και πρωτότυπη ανάλυση των στοιχείων του παρελθόντος είναι πως, όσο κι αν εντυπωσιάζουν -και μάλλον οδυνηρά- οι πρόσφατες οικονομικές κρίσεις, το φαινόμενο δεν αποτελεί σημείο των καιρών, αλλά επαναλαμβάνεται κυκλικά, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα. Ο κάθε κύκλος του εκδηλώνεται με ιδιαίτερη αγριότητα, όταν επικρατεί περιβάλλον νομισματικού πολέμου, προκαλώντας με μαθηματική ακρίβεια πτώχευση και χρεοκοπία των χωρών που έχουν υποστεί ήδη τις συνέπειες τριών βασικών παραμέτρων σε διαδοχικά και επιδεινούμενα στάδια: Τον αρχικό υπερδανεισμό ιδιωτών και επιχειρήσεων, που σε δεύτερη φάση προκαλεί τις τραπεζικές κρίσεις και καταλήγει στον υπέρογκο δανεισμό του Δημοσίου, το οποίο επωμίζεται τελικά το βάρος, προκαλώντας χρηματοοικονομική ασφυξία και στάσεις πληρωμών, δηλαδή χρεοκοπίες.

Σε ένα ανάλογο πλαίσιο αναπτύχθηκαν, εξελίχθηκαν και εκδηλώθηκαν οι έξι ελληνικές πτωχεύσεις από την εποχή της ίδρυσης του νεότερου ελληνικού κράτους έως και την περίοδο του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Διαβάζοντας κανείς το βιβλίο, διαπιστώνει ότι το φαινόμενο επαναλαμβανόταν χωρίς οι εκάστοτε πολιτικές και οικονομικές ηγεσίες της χώρας να αντιλαμβάνονται την καταστροφική πορεία που ακολουθούσαν, αλλά ούτε και τα τραγικά αποτελέσματα να αποτελέσουν μαθήματα προς αποφυγή για τους επόμενους. Στις μέρες μας διανύουμε ακόμα μία περίοδο που παρουσιάζει σχεδόν πανομοιότυπα καταστροφικά συμπτώματα, με άγνωστη προς το παρόν την τελική τους έκβαση.

You May Also Like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *