Όταν δεν υπάρχει παρόν, δύσκολο να υπάρξει και μέλλον

Αναρωτιέμαι, αν όλοι αυτοί οι εθνοσωτήρες παλιοί και νέοι που καθημερινά κονταροχτυπιούνται ποιος θα μας σώσει καλύτερα, αν έχουν μπει στον κόπο να πάνε και να μιλήσουν με 2-3 συμπολίτες μας που δεν άντεξαν άλλο και πήραν των ομματιών τους για την ξενιτειά.

Αν κάποιοι το έκαναν κι έχουν τσίπα, είμαι βέβαιος θα σταματούσαν τον «αγώνα» της διάσωσης μας γιατί αυτό είναι ανέφικτο. Αν μίλησαν με Έλληνες νεο-μετανάστες, και κατάλαβαν, αλλά παρά ταύτα επιμένουν να μας εκπροσωπήσουν στο κοινοβούλιο και στη διακυβέρνηση της χώρας, τότε μάλλον το κίνητρο, είναι η δική τους διάσωση για να μην αναγκασθούν να πάρουν κι αυτοί το δρόμο της μετανάστευσης.

Οι νέοι μας, αλλά όχι μόνο, οι Έλληνες υψηλών προσόντων και επιστημονικής κατάρτισης που έφυγαν ή ετοιμάζονται να φύγουν αλλά και οι απλοί εργάτες, δεν το έκαναν γιατί απλά δεν έβρισκαν μια αξιοπρεπή δουλειά με ένα ικανοποιητικό εισόδημα. Κυρίως φεύγουν γιατί δεν βλέπουν κανένα μέλλον σ' αυτή τη χώρα. Όλα όσα ακούγονται από δανειστές και τους τοποτηρητές τους, για ανάπτυξη, για έξοδο από τα μνημόνια, για επιστροφή στην κανονικότητα, για θυσίες που πιάνουν τόπο, για επενδύσεις που θα έρθουν , για οικονομικούς δείκτες που βελτιώνονται, πρέπει κάποτε να το καταλάβουμε ότι είναι τρίχες κατσαρές.

Όταν στη χώρα ζουν σήμερα τρία εκατομμύρια συνταξιούχοι, ένα εκατομμύριο εργαζόμενοι σε δημόσιο, δήμους, και οργανισμούς του δημοσίου, ενάμιση εκατομμύριο άνεργοι και 2,5 εκατ. στον ιδιωτικό τομέα με την πλειονότητα να αμείβεται κάτω από τα 1000 ευρώ, δεν μπορεί να υπάρχει καμιά ελπίδα και κανένα αύριο. Ούτε για τους συνταξιούχους, ούτε για τους εργαζόμενους πολύ δε περισσότερο για τους ανέργους ή τους νέους που ακόμα σπουδάζουν και θα βγουν στην αγορά εργασίας στα επόμενα χρόνια.

Όταν οι επενδύσεις, είναι κάτι σαν μαγική εικόνα που τη βλέπουν μόνο οι μυημένοι κι ένα ολόκληρο σύστημα εξουσίας και γραφειοκρατίας τις αντιμάχεται και τις σαπίζει όσο δεν πάει άλλο, ε, τότε ο νέος επιστήμονας που δεν έγινε τυχαία επιστήμονας, θα φεύγει μακριά με εισιτήριο χωρίς επιστροφή.

Όταν ακόμα και τώρα, μετά από εφτά χρόνια, οι περισσότεροι των Ελλήνων, αλλά κυρίως αυτοί που έχουν τη διακυβέρνηση τη; χώρας στα χέρια τους, δεν έχουν ακόμα καταλάβει το πως και το γιατί φθάσαμε ως εδώ και επιμένουν να συντηρούν και να υποδαυλίζουν τη σαπίλα, τη διαφθορά και τον αναχρονισμό ,αδιαφορώντας τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο, ε, ναι, αυτοί που καταλαβαίνουν κι είναι σε δημιουργική ηλικία και δεν έχουν άλλου τύπου δεσμεύσεις να τους κρατούν φυλακισμένους σε αυτή τη χώρα, θα φεύγουν συνεχώς και φυσικά καλά κάνουν.

Γιατί να μένουν σε μια χώρα η οποία τιμωρεί την εργασία, τη δημιουργικότητα, την επιχειρηματικότητα και απαιτεί από αυτόν τον κατά άλλα «τυχερό» που μπορεί και δουλεύε,ι το 80% του εισοδήματος του και τον αφήνει να ζήσει με το 20%.

Κι αυτό γιατί οι ηγέτες μας, με τα φοβερά τους προγράμματα, τις προοδευτικές πολιτικές και τα ανυπέρβλητα διλήμματα τους, έχουν καταντήσει τη χώρα να έχει χρέος 330 δισ. να είναι υποχρεωμένη να παράγει πλεονάσματα 3,5% στα επόμενα 5 χρόνια και 2% εις το διηνεκές, από τον μόχθο και τη δουλειά των απόκληρων του ελληνικού κράτους πουν είναι οι ιδιώτες εργαζόμενοι και αυτοαπασχολούμενοι!Δηλαδή δουλεύει ένας και πρέπει με τους φόρους και τις εισφορές του να συντηρεί 4 άλλους (πέρα από τη στενή του οικογένεια!)

Και όχι μόνο αυτά. Μια χώρα 10 εκατομμυρίων όπου σπάνια θα βρεις μερικούς να ομονοούν και να εργάζονται για τον ίδιο σκοπό, με τις ίδιες αντιλήψεις και πρακτικές ενώ όλοι οι υπόλοιποι βρίσκονται σ΄ ένα διαρκή ακήρυχτο εμφύλιο σ' ένα μοναχικό αγώνα επιβίωσης όπου λείπει η λογική και κυριαρχούν τα ένστικτα.

Οι θεσμοί στα χαρτιά,η μετριότητα, η τεμπελιά και η ανικανότητα να αποθεώνονται και η εργατικότητα,αξιοσύνη και η δημιουργικότητα να τιμωρούνται, Η διαφθορά αντί να περισταλεί σ' αυτές τις δύσκολες εποχές, απλά μεταλλάσσεται και ρίχνει τις ταρίφες, οι δε πολιτικοί συνεχίζουν να χαϊδεύουν αυτιά και να πουλάνε παραμύθια γιατί ξέρουν πως από αρχαιοτάτων χρόνων, αρεσκόμαστε στους μύθους και στη μυθοπλασία.

Αυτοί όμως που έχουν όνειρα, όρεξη για δουλειά και διαθέτουν προσόντα, βαρέθηκαν το ψέμα τη υποκρισία και τα άκοπα ταξίματα για καλύτερες μέρες που έρχονται και δεν κάθονται να ομφαλοσκοπούν περιμένοντας τες αλλά φεύγουν , για να δημιουργήσουν τις δικές τους καλύτερες μέρες. Αλί σ αυτούς που δεν έχουν τέτοιες επιλογές !

You May Also Like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *