Προστατευόμενοι επιχειρηματίες & επιδοτούμενες θέσεις εργασίας – Τα αναλώσιμα υλικά της πολιτικής παράδοσης

Στην Ελλάδα – εδώ και δεκαετίες- δύο πράγμα βρίσκονται πάντα σε επάρκεια! Οι επιχειρηματίες -εκλεκτοί των κυβερνήσεων και οι επιδοτούμενες θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Παρά τα απανωτά μνημόνια, τις απαιτήσεις των δανειστών, τις αέναες «διαπραγματεύσεις» κλπ οι επιχειρηματίες – εκλεκτοί των κυβερνήσεων αλλά και οι επιδοτούμενες από το υστέρημα των πολιτών θέσεις εργασίας παραμένουν στην πρώτη γραμμή των πολιτικών σχεδιασμών και προτεραιοτήτων.

Ούτε τα ονόματα των εκλεκτών έχουν σημασία, ούτε ο αριθμός των επιδοτούμενων θέσεων εργασίας. Και αυτό για ένα απλό λόγο. Πρόκειται για αναλώσιμα υλικά – υλικά που χάνονται στη λήθη μετά την πτώση των κυβερνήσεων που φέρνουν τα πάνω κάτω. Οι εκλεκτοί επιχειρηματίες ψάχνονται για να «κλείσουν» τις συμφωνίες τους με την επόμενη κυβέρνηση όχι τόσο για να συνεχίσουν τις αμοιβαία επωφελείς μπίζνες τους αλλά για να μην βρεθούν στο στόχαστρο της δικαιοσύνης και λάβουν την άγουσα για τον Κορυδαλλό. Θα πείτε και με το δίκιο σας ότι όποιος έχει τα γένια, έχει και τα ξένια... Αλλά, αυτός δεν είναι ο λόγος για να «κλείνει» το πολιτικό προσωπικό της χώρας με το έτσι θέλω τα μάτια στις πραγματικότητες. Οι τελευταίες έχουν άμεση σχέση με την επιδίωξη των εκάστοτε κυβερνήσεων – ειδικά όταν έχουν μια καθεστωτική αντίληψη της πολιτικής δράσης- να επιβάλλουν τους δικούς τους κανόνες παιχνιδιού κομμένους και ραμμένους στα μέτρα των εκλεκτών τους. Μόνο που οι εκλεκτοί και οι πρόθυμοι – πρώτα είναι πρόθυμοι να συμπράξουν στα κυβερνητικά σχέδια και μετά γίνονται εκλεκτοί – δεν μακροημερεύουν... Και οι δουλειές που στήνονται έχουν και εκείνες ένα εφήμερο χαρακτήρα ετεροπροδιοριζόμενης λάμψης...

Η παρούσα κυβέρνηση Τσίπρα – αλλά δυστυχώς όχι μόνον αυτή- έχει μια καταστροφική αντίληψη για την λειτουργία της αγοράς και των θεσμών και πάνω από όλα για τον ελεύθερο, υγιή ανταγωνισμό δίχως διαμεσολαβήσεις «κολλητών» ( εντός και εκτός Μαξίμου) , διευθετήσεις και διασφαλίσεις. Οι διευθετήσεις γίνονται κατά την διάρκεια της εικονικής παντοδυναμίας των κυβερνώντων για να περπατήσουν και να ολοκληρωθούν οι κοινά συμφωνημένες «δουλειές», ενώ οι διασφαλίσεις για το μέλλον αποδεικνύονται σύμφωνα με την ιστορική εμπειρία «φτερό στο άνεμο». Μετά την απομάκρυνση ...εκ του ταμείου ( συνδυασμένη πάντα με το αποτέλεσμα της κάλπης) κανείς εκ των πρώην δεν θυμάται τίποτα!

Τα παραδείγματα των πρώην και των νυν εκλεκτών αρκετά για «γεμίσουν» σελίδες επί σελίδων... Το θέμα όμως πως μπορεί να μπει ένα τέλος σε αυτά τα φαινόμενα της πολιτικής και κοινωνικής υπανάπτυξης, καχεξίας και μιζέριας. Η μόνη λύση είναι καθαρή πολιτική απαγκίστρωσης του κράτους από την άσκηση οικονομικών δραστηριοτήτων, την αντιμετώπιση με συνέπεια και συνέχεια κάθε μονοπωλιακής κατάστασης στην αγορά, το άνοιγμα στον ανταγωνισμό ( ειδικά για τις δραστηριότητες που «χορταίνουν» από το μαύρο, αφορολόγητο χρήμα), την ενίσχυση των ανεξάρτητων θεσμικών οργάνων εποπτείας και ελέγχου.

Τέλος, ένα τέρμα και στις επιδοτούμενες θέσεις εργασίας όπως και στο πλέγμα των επιδοτούμενων επενδύσεων δίχως αύριο. Υπάρχουν λύσεις και διέξοδοι. Για παράδειγμα, η ανεξάρτητη συλλογική πρωτοβουλία εταιρειών υψηλής τεχνολογίας που έχουν την έδρα τους ( συνήθως για τα πολυπληθή για τα ελληνικά δεδομένα τμήματα έρευνας και ανάπτυξης) στην Θεσσαλονίκη αλλά δουλεύουν με μεγάλους πελάτες διεθνούς εμβέλειας - η πρωτοβουλία TECHSaloniki- δείχνει ένα ασφαλή δρόμο. Τον δρόμο της ανεξαρτησίας από το κράτος με οδηγό την καινοτομία και την εξωστρέφεια.

You May Also Like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *