Εμπιστευτικό έγγραφο του ESM: Σχέδιο για υψηλά πλεονάσματα που… εξαφανίζουν την ελάφρυνση χρέους!

Η Ελλάδα δεν θα χρειαστεί ελάφρυνση χρέους από τις χώρες της ευρωζώνης εάν διατηρήσει πρωτογενή πλεονάσματα άνω του 3% για 20 χρόνια, αναφέρει εμπιστευτικό έγγραφο του ESM. Η μελέτη, που βρίσκεται στην κατοχή του Reuters, προετοιμάστηκε για τους υπουργούς οικονομικών της ευρωζώνης και το ΔΝΤ την προηγούμενη Δευτέρα, στο Eurogroup που ολοκληρώθηκε χωρίς συμφωνία λόγω […]

Περισσότερα

Χάρης Γεωργιάδης στο Bloomberg: Σχεδόν βέβαιη η συμφωνία για την Ελλάδα (ΒΙΝΤΕΟ)

  Με δηλώσεις του στην τηλεόραση του Bloomberg, ο υπουργός Οικονομικών της Κύπρου Χάρης Γεωργιάδης εξέφρασε την αισιοδοξία του για μία συμφωνία σχετικά με την Ελλάδα στο Eurogroup της 15ης Ιουνίου και σημείωσε ότι επίκειται αποδέσμευση της επόμενης δόσης της οικονομικής βοήθειας προς τη χώρα. «Ο βασικός λόγος που συνεδριάσαμε χθες στο Eurogroup, ήταν να […]
Περισσότερα

Citigroup: To deal Σόιμπλε-ΔΝΤ για το χρέος ανοίγει τον δρόμο ενός νέου μνημονίου

  Σε σημερινό της note η Citigroup σχολιάζει τις εξελίξεις σχετικά με τη συμφωνία για το ελληνικό χρέος και τονίζει πως, σύμφωνα με τα τελευταία νέα από το μέτωπο των δανειστών της Ελλάδας, το ΔΝΤ αναμένεται να παραμείνει στο περιθώριο του ελληνικού προγράμματος έως ότου συμφωνηθούν οι λεπτομέρειες για την ελάφρυνση του χρέους, και αυτό […]
Περισσότερα

Χαράτσι ποτίσματος στα χωράφια – Τέλος άρδευσης από το 2020

  Νέο χαράτσι στους λογαριασμούς του νερού για τους αγρότες αλλά και τα νοικοκυριά φέρνει η απόφαση του υπουργείου Περιβάλλοντος, που θεσπίζει κανόνες για την κοστολόγηση και τιμολόγηση υπηρεσιών ύδατος. Η επιβάρυνση για τους αγρότες μπορεί να φτάνει και τα 6 ευρώ ανά στρέμμα το χρόνο και αναμένεται να ισχύσει από το 2020, ενώ τα […]
Περισσότερα

Ευ. Βενιζέλος: Μας οδηγούν στο διαρκές μνημόνιο 5

  Έντονη κριτική άσκησε ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος στον εθνικολαϊκισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, όπως είπε χαρακτηριστικά, για το ότι στο Eurogroup δεν έκλεισε η αξιολόγηση, ούτε καταβλήθηκε η δόση ενώ δεν ελήφθη απόφαση για το χρέος επισημαίνοντας πως υπάρχει ελπίδα η αξιολόγηση και η δόση που αναμένει το υπουργείο Οικονομικών να κλείσουν στο Eurogroup της […]
Περισσότερα

SPD κατά Σόιμπλε: Ζαβολιάρης και ανειλικρινής – Χρησιμοποιεί τεχνάσματα στο ελληνικό θέμα

  Ο εκπρόσωπος του SPD για οικονομικά θέματα, Γιοχάνες Καρς, μιλώντας στην Passauer Neue Presse, κατηγόρησε τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ότι είναι «ανειλικρινής», ενώ τόνισε πως «κάνει ζαβολιές και χρησιμοποιεί τεχνάσματα στο θέμα της Ελλάδας». Από την πλευρά της, η γγ του SPD Καταρίνα Μπάρλεϊ δήλωσε επίσης στην ίδια εφημερίδα: «Είναι καιρός οι […]
Περισσότερα

Ζητείται πρωθυπουργός (Πληροφορίες εντός)

Παρακολούθησα την ομιλία του πρωθυπουργού κατά την ψήφιση του 4ου μνημονίου. Αναφερόμενος στο Α’ εξάμηνο του 2015 ανέφερε ότι, είχαν όλη την καλή πρόθεση να βοηθήσουν τη χώρα και τους πολίτες, όμως έπεσαν σε τοίχο που δεν είχαν προβλέψει. Είχαν «αυταπάτες» και «αριστερή αφέλεια» σύμφωνα μάλιστα και με τον κο Κουρουμπλή. Μάλιστα. Λόγω αφέλειας, απειρίας ή/και αυταπατών, η χώρα έχασε € 40 δις ΑΕΠ και € 16 δις δημόσια έσοδα. Η πρόθεση όμως ήταν καλή. Αυτό προέχει.
Έχετε μια μικρή επιχείρηση. Δεν μπορείτε εσείς να την τρέξετε και αναθέτετε το έργο αυτό σε έναν διευθυντή. Η επιχείρησή σας χάνει ένα κάρο τζίρο και όλα της τα κέρδη. «Δεν είμαι απατεώνας», σας λέει ο διευθυντής, απλά δεν ήξερα από επιχειρήσεις και οικονομία. Θα τον κρατάγατε λόγω καλών προθέσεων; Όπως έλεγε και ο Μαυρογυαλούρος: «Εγώ, χωρίς να είμαι χειρουργός, έχω όλη την καλή πρόθεση να σε εγχειρήσω, εσύ κάθεσαι;».

Διαβάζω αγγελία για διευθυντική θέση σε εταιρεία με € 20 εκ τζίρο. 10ετής προϋπηρεσία λέει στην ίδια θέση απαραίτητη, 2 ξένες γλώσσες (η τρίτη θα εκτιμηθεί ως πρόσθετο προσόν), αποδεδειγμένη ικανότητα ανάπτυξης πωλήσεων και επίτευξης στόχων, και δυο αράδες ακόμα απαραιτήτων προσόντων. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας καλείται να διαχειριστεί € 40+ δις. τζίρο και άλλα τόσα έξοδα. Ποια είναι αλήθεια τα ελάχιστα απαραίτητα προσόντα που επιβάλλει η θέση;

Άκουσα τον πρωθυπουργό επίσης να κατηγορεί το νεποτισμό. Όπως και να το κάνουμε δίκιο έχει ο άνθρωπος. «Εγώ…», είπε, «…δεν γεννήθηκα για να γίνω πρωθυπουργός». Σωστά. Τι ακριβώς γεννήθηκε όμως να γίνει, δεν μας διευκρίνισε. Διότι εξ όσων γνωρίζω, πέραν του εν λόγω «επαγγέλματος», δεν έχει ασχοληθεί με κάτι άλλο στο μέχρι σήμερα ευδόκιμο βίο του.

Στις ΗΠΑ, υπουργοί ή/και αντιπρόεδροι έχουν διατελέσει CEO σε μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις. Αυτό συνήθως το κατακρίνουμε. Επίσης με σκωπτικό ύφος αναφερόμαστε π.χ. στην κα Μέρκελ ως πλασιέ συμφερόντων των Γερμανικών επιχειρήσεων. Φαντάζομαι, οι Γερμανοί ψηφοφόροι δεν την εξέλεξαν για να προωθεί τα συμφέροντα των Ελληνικών επιχειρήσεων. Ειρήσθω δε εν παρόδω, ουδόλως με ενοχλεί η λέξη πλασιέ. Μακάρι να είχαν ανελιχθεί την πυραμίδα της πολιτικής ιεραρχίας μερικοί επιτυχημένοι πωλητές.

Στα περίφημα debates, ουδείς θεωρεί απαραίτητο να μας εξηγήσει γιατί είναι κατάλληλος για τη θέση. Αρκεί να τα λέει καλά και να δίνει «όραμα». Αν πάτε σε μια συνέντευξη για οποιαδήποτε δουλειά, φροντίστε να μην περιοριστείτε στον ονειροκρίτη. Θα εκτιμούσαν αν τους εξηγήσετε, ποιος είστε, τι έχετε κάνει, πόσα χρόνια εμπειρίας έχετε και τα επιτεύγματά σας.

Επίσης κανείς δεν μας λέει ποιοι θα είναι οι συνεργάτες του. Μας το φυλάνε για έκπληξη για μετά την εκλογή τους. Λες και πρέπει να μας είναι παντελώς αδιάφορο εάν τοποθετήσουν έναν συνταξιούχο αγροφύλακα για υπουργό οικονομικών, ή έναν έμπορο ειδών προικός με αγγλικά που περιορίζονται στο «I love you, you are beautiful», για υπουργό εξωτερικών.

Προφανώς η αναφορά στον εν ενεργεία πρωθυπουργό δεν έχει ως αφετηρία αντιπολιτευτική διάθεση. Είναι όμως το πιο πρόσφατο και πλέον αντιπροσωπευτικό παράδειγμα. Σε μία χώρα που βιώνει τη λεγόμενη κανονικότητα, μπορεί κανείς να κάνει ολίγον τα στραβά μάτια. Σε μια χώρα με την πλάτη στον τοίχο όμως; Υπάρχουν περιθώρια για πειραματισμούς; Δικαιούμαστε να επιτρέπουμε στο καθένα να μάθει την μπαρμπερική στου Κασίδι το κεφάλι;

Είναι θέμα συντάγματος; Όχι, είναι θέμα λαού, ψηφοφόρων. Και οι ψηφοφόροι είναι σαν τους μετόχους μιας εταιρείας. Δίνουν τα κλειδιά σε έναν Διευθύνοντα Σύμβουλο και ένα Διοικητικό Συμβούλιο. Και κάθε χρόνο εγκρίνουν ή όχι τις πράξεις τους και τους απαλλάσσουν ή όχι των ευθυνών τους. Και για να πάει καλά μια εταιρεία, πρέπει να διορίζονται στη θέση οι καλύτεροι. Με πλούσιο βιογραφικό, μεγάλη εμπειρία, σημαντικά επιτεύγματα και άξιους συνεργάτες. Και ένσημα, πολλά ένσημα. Οι ιδεολογικές οραματικές φανφάρες είναι πολυτέλειες ευημερουσών κοινωνιών. Πριν πέσουν και αυτές σε τοίχο.

Περισσότερα

Τα γεωτρύπανα, οι πολυεθνικές και τα ερωτηματικά της ανάπτυξης

Διαβάζω την είδηση για την συμφωνία της εισηγμένης εταιρείας «Ελληνικά Πετρέλαια» (ΕΛΠΕ) με τις πολυεθνικές ExxonMobil και Τοtal για έρευνα υδρογονανθράκων σε μια τεράστια θαλάσσια περιοχή 20 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων που εκτείνεται από τη Νότια Πελοπόννησο μέχρι τη Γαύδο και αναρωτιέμαι για το ποιοι και με ποιο τρόπο θα ωφεληθούν από τέτοιου μεγέθους και χαρακτήρα επενδυτικές πρωτοβουλίες και επιχειρηματικές κινήσεις; Εν ολίγοις, για το περιεχόμενο της ανάπτυξης που λογικά σε βάθος χρόνου συνοδεύει στον ένα ή άλλο βαθμό ένα επενδυτικό boom.

Μια πρώτη, γρήγορη απάντηση για τις βραχυπρόθεσμες αλλά και τις μακροπρόθεσμες ωφέλειες έχει να κάνει με τον έχοντα την πρωτοβουλία αλλά και τον έλεγχο των κινήσεων και των επιλογών. Εξετάζοντας τα δεδομένα δεν μπορεί κανείς να είναι απόλυτα αισιόδοξος. Κάθε άλλο. Οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι προτιμούν τις εύκολες εξαγγελίες για προσέλκυση επενδυτών και επενδύσεων αλλά διατηρούν μια κρίσιμη απόσταση από την υλοποίηση επενδύσεων και κυρίως από την εκπλήρωση προαπαιτούμενων υποχρεώσεων. Θέλετε ένα απλό παράδειγμα μελλοντικών συμπεριφορών; Σκεφτείτε, τους Γάλλους και τους Αμερικανούς με τα γεωτρύπανα κλπ να καταφθάνουν για τις έρευνες τους νοτίως της νήσου Γαύδου και το τάδε τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ από τα κεντρικά γραφεία της Πλατείας Ελευθερίας ( η παλιά Κουμουνδούρου) να απειλεί θεούς και δαίμονες στο βωμό της οικολογικής καθαρότητας . Άλλωστε, μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και οικολόγοι παλαιάς κοπής στην κυβέρνηση που στηρίζουν την εύθραυστη πλειοψηφία των 153 εδρών.

Το παράδειγμα (αν και μελλοντικών συμπεριφορών) μας προσγειώνει στην πραγματικότητα. Η κυβέρνηση και οι κάθε λογής αξιωματούχοι της – είτε βρίσκονται στην Κεντρική Διοίκηση, είτε στις εποπτευόμενες πρώην ΔΕΚΟ- δεν θέλουν επ΄ουδενί να αναλάβουν την ευθύνη ενός ολοκληρωμένου προγράμματος προσέλκυσης επενδυτών. Δεν θέλουν να είναι οι «ιδιοκτήτες» του προγράμματος. Το θέλουν «ορφανό» για να μπορούν στα δύσκολα να θυμούνται τον Πόντιο Πιλάτο…
Στα σχετικά ρεπορτάζ για την κοινοπραξία διαβάζω ότι η σχετική συμφωνία μεταξύ των τριών εταιρειών έχει κλείσει από τον περασμένο Σεπτέμβριο και στο μεταξύ διάστημα τα διοικητικά συμβούλια των δύο πολυεθνικών έχουν εγκρίνει επενδύσεις ύψους 5 δισ. δολαρίων εκάστη για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στον ελλαδικό χώρο. Επιπλέον, η κοινοπραξία προετοιμάζει τον φάκελο για την αίτηση διεκδίκησης της υποθαλάσσιας περιοχής από τη Νότια Πελοπόννησο μέχρι τη Γαύδο με διαδικασίες fast track.

Συγκρατώ και επαναλαμβάνω ένα νούμερο. 5 δισ. δολάρια. Η κάθε μια εξ αυτών των πολυεθνικών. Για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στον ελλαδικό χώρο. Και στο σημείο αυτό τα ερωτηματικά αρχίζουν να κάνουν πάρτι… Με ποια διοίκηση αυτή χώρα που πάει από μνημόνιο σε μνημόνιο εξουθενώνοντας τους πολίτες της θα μπορέσει να συμβάλλει στην απορρόφηση αυτού του ποσού- μαμούθ από την ελληνική οικονομία; Και για υπάρχει απορρόφηση αλλά και διάχυση σε όλο το σώμα της οικονομίας θα πρέπει να υπάρχει σχέδιο και πρόγραμμα. Τα δύο τελευταία είναι και οι διαχρονικά άγνωστες λέξεις για το δημόσιο, τους λειτουργούς του και εν γένει, για το πολιτικό προσωπικό. Δυστυχώς…

Περισσότερα

Μόνο η γραβάτα δεν φτάνει…

Αν και στο πρόσφατο Εurogroup δεν είχαμε αποτέλεσμα μεταξύ ΕΕ και ΔΝΤ για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους η συμφωνία έχει δρομολογηθεί.
Είναι ζήτημα χρόνου και περισσότερο κατάλληλης πολιτικής συγκυρίας για να γεφυρωθούν οι διαφορές και να υπάρξει τελική συμφωνία για το ελληνικό χρέος.

Προφανώς ο Πρωθυπουργός για να δημιουργεί κλίμα προαναγγέλλοντας ότι θα φορέσει γραβάτα, είχε λάβει διαβεβαιώσεις από την πλευρά των Βρυξελλών που δεν απηχούσαν όμως και τις διαθέσεις των Γερμανών. Η ψυχρολουσία του Εurogroup δεν είναι παρά επικοινωνιακή ήττα που προκάλεσε η Κυβέρνηση επειδή είχε σηκώσει ψηλά τον πήχη των προσδοκιών. Η ρύθμιση του δημοσίου χρέους, χωρίς ονομαστική περικοπή, θα έρθει. Ο ΣΥΡΙΖΑ το έχει μπροστά του και για αυτό θα προσπαθήσει εξαντλώντας κάθε δυνατότητα να παραμείνει στην εξουσία, ώστε να μπορεί να ισχυρίζεται πως έβγαλε τη χώρα από την επιτροπεία, τα μνημόνια κλπ.

Οι επικοινωνιακές τακτικές μπορεί να κάνουν υποφερτή τη ζωή των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στα τηλεοπτικά πάνελ, αλλά δεν βελτιώνουν τη ζωή των πολιτών. Ούτε μπορούν να κρύψουν πως ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ ψήφισαν ένα βαρύ τέταρτο μνημόνιο, το οποίο η Κυβέρνηση καλείται τώρα να εφαρμόσει. Με τη λήξη του προγράμματος το 2018 μπορεί η Κυβέρνηση να αποκτήσει ένα βολικό για αυτήν αφήγημα, αλλά η ζωή των πολιτών θα είναι ακόμη χειρότερη και συνεπώς η πολιτική φθορά του ΣΥΡΙΖΑ μεγαλύτερη.

Προκειμένου να συγκρατήσει την επιτάχυνση της πολιτικής φθοράς καθώς η κοινή γνώμη θα συνειδητοποιεί τις επιπτώσεις των μέτρων, στο Μαξίμου έχουν καταλάβει ότι η μοναδική επιλογή που έχουν είναι να επιστρέψει η οικονομία σε αναπτυξιακούς ρυθμούς πάνω από 2%, ώστε σε κάποιο βαθμό έστω να εξομαλυνθούν οι επιπτώσεις. Για αυτό και ο Πρωθυπουργός δηλώνει ότι θα αναλάβει επικεφαλής των μεγάλων επενδυτικών project, για αυτό ταξιδεύει στην Κίνα, για αυτό προσλαμβάνουν συμβούλους αποκρατικοποιήσεων, για αυτό ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της αριστερής κυβέρνησης πανηγυρίζει για την άνοδο του Χρηματιστηρίου και το ράλι στα ομόλογα.

Ωστόσο, η συμπεριφορά μετοχών και ομολόγων δεν επηρεάζει τη ζωή του μέσου πολίτη. Επιπλέον μια χώρα που αλλάζει συνεχώς φορολογικό σύστημα, με μοναδικό κοινό σημείο την αύξηση των φόρων, ενώ ταυτόχρονα επιβάλλει εξοντωτικές ασφαλιστικές εισφορές κι έχει γραφειοκρατική και δύσκαμπτη δημόσια διοίκηση, δεν μπορεί να προσελκύσει μακροπρόθεσμες επενδύσεις στην πραγματική οικονομία. Πολύ περισσότερο όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ξεπεράσει τις ιδεοληψίες του και να γίνει φιλικός προς τις επενδύσεις. Μπορεί να ξεπεράσει τη «φύση» του και να μεταμορφωθεί σε ένα κόμμα που δεν θα βρίσκει διατηρητέα και δάση σε ένα αεροδρόμιο; Γιατί αυτό θα κρίνει και την πολιτική του επιβίωση.

Περισσότερα

To DiEM του Βαρουφάκη για το Eurogroup: H πολιτική του «καλού μαθητή» δεν φέρνει αποτέλεσμα

Mε μια ανακοίνωση γραμμένη σε ιδιαίτερα καυστικό τόνο η πολιτική κίνηση DiEM της οποίας ηγείται ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι η πολιτική του «καλού μαθητή» που ακολουθεί στο θεμα του χρέους δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα, αλλά αντιθέτως αυξάνει τα βάρη για τον ελληνικό λαό. Αναλυτικά, στην ανακοίνωση του DiEM25 αναφέρεται: […]
Περισσότερα

Τράπεζα Πειραιώς: Ενίσχυση της Διοικητικής Ομάδας

Η Τράπεζα Πειραιώς ανακοινώνει την ενίσχυση της διοικητικής της ομάδας με τρία έμπειρα στελέχη, τον Θύμιο Κυριακόπουλο, τον Γεώργιο Κορμάκαι τον Γεώργιο Χριστόπουλο, τα οποία θα αναφέρονται στον Διευθύνοντα Σύμβουλο, Χρήστο Μεγάλου. Ειδικότερα, ο Θύμιος Κυριακόπουλος θα ενταχθεί στην τράπεζαως Ανώτερος Γενικός Διευθυντής στο γραφείο του Διευθύνοντος Συμβούλουμε σκοπό να συμβάλει στην υλοποίηση του επιχειρηματικού […]
Περισσότερα

Σχέδιο χαλάρωσης των capital control από την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών

  Ανάσα στην αγορά με τη χαλάρωση των capital control θέλει να δώσει η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών που κατέθεσε πρόταση τριών σημείων στο υπουργείο Οικονομικών και στην Τράπεζα της Ελλάδας. Σύμφωνα με την ΕΕΤ ο πολίτης θα μπορεί να κάνει μια σωρευτική ανάληψη του ποσού που του αναλογεί τον μήνα δηλαδή τη δυνατότητα για μια […]
Περισσότερα

Γερμανικός Τύπος για Eurogroup: Μόνο ένας αντιστέκεται στην ελάφρυνση χρέους

  Την επίμονη στάση του Σόιμπλε κατά μιας ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους αλλά και τη γενική τάση στην Ευρώπη και διεθνώς υπέρ ενός τέτοιου ενδεχομένου σχολιάζει ο γερμανικός Tύπος. «Ο αριθμός των υποστηρικτών μιας ελάφρυνσης χρέους για την Ελλάδα αυξάνεται, αφότου η Αθήνα επικύρωσε ένα νέο μεταρρυθμιστικό πακέτο. Ωστόσο κάποιος δεν θέλει ακόμη να πάει […]
Περισσότερα

Να ψηφιοποιήσουμε την οικονομία μας, να κερδίσουμε 7,6 δισ €

Την ανάγκη υλοποίησης του ψηφιακού μετασχηματισμού της ελληνικής οικονομίας υπογραμμίζει ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ), σε ειδική του μελέτη για την ψηφιακή στρατηγική. Ο ΣΕΒ επισημαίνει ότι ο ψηφιακός μετασχηματισμός αποτελεί όρο επιβίωσης για τις σύγχρονες οικονομίες, καθώς οι χώρες με πλεονάσματα στην υιοθέτηση και εφαρμογή των ψηφιακών τεχνολογιών, είναι οι πρωταγωνιστές του σήμερα και […]

Περισσότερα

Εγκύκλιος-σοκ «πετσοκόβει» τις νέες συντάξεις

  Κόβουν από φέτος τις προσωπικές διαφορές, ενώ καταργείται η προσαύξηση συντάξεων στα βαρέα Όπως γράφει ο «Ελεύθερος Τύπος», όσοι υπέβαλαν αιτήσεις συνταξιοδότησης από 13/5/2016 και μετά, και η σύνταξή τους με το «νόμο Κατρούγκαλου» έχει μείωση άνω του 20% σε σχέση με τη σύνταξη που θα έπαιρναν με το παλιό καθεστώς, δεν θα πάρουν […]
Περισσότερα

«Φρουρά! Φρουρά!» σε μια ανοχύρωτη Πολιτεία!

Σαν να μας ξύπνησαν οι κραυγές και οι αγωνιώδεις και επανειλημμένες εκκλήσεις του Μάκη Μπαλαούρα, που προήδρευε σε κάποια σημαντική επιτροπή της Βουλής.

«Φρουρά! Φρουρά!». Πλην όμως ουδείς ενεφανίσθη. Η αταξία, οι κραυγές, οι απειλές και οι ύβρεις μέσα στην Ολομέλεια της Βουλής κράτησαν για αρκετή ώρα. Είχε προηγηθεί φραστική και πιθανότατα φυσική επίθεση βουλευτή της Χρυσής Αυγής και των συν αυτώ κατά του Νίκου Δένδια. Σύντομα διαπιστώθηκε ότι η όποια παρουσία της φρουράς της Βουλής δεν συνέβαλε καθ’ οιονδήποτε τρόπο στην πολύτιμη ευταξία των εργασιών του Κοινοβουλίου. Την επόμενη μέρα το περιστύλιο της Βουλής γέμισε ασφυκτικά με γκρίζα κουστούμια. Μόλις και μετά βίας συγκάλυπταν την ιδιότητά τους ως μελών της φρουράς της Βουλής.

Δεν κρύβω την απροθυμία μου για το αν διαπράχθηκαν αξιόποινες πράξεις βίας την προηγούμενη Τρίτη μέσα στην αίθουσα της Ολομέλειας της Βουλής. Δεν κρύβω, εξάλλου, και την άλλη απροθυμία μου. Για το τι συμβαίνει καθημερινά στην αίθουσα του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών για τα κακουργήματα, όπου δικάζεται η Χρυσή Αυγή (και τα μέλη της) ως εγκληματική οργάνωση. Γνωρίζουμε, όμως, ότι το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης κινείται σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Και γνωρίζουμε ως αντικειμενικό αποτέλεσμα μια θεσμική και δικονομική νωθρότητα η οποία προκαλεί παράταση των εργασιών του Δικαστηρίου. Σαν να μη σέβονται αρκετοί αυτή τη δίκη. Και ο ένας παράγοντας τον άλλον. «Πώς να το κρύψωμεν, άλλωστε;». Σημαντική αιτία καθυστέρησης και παρεμπόδισης της ουσιαστικής έναρξης της δίκης υπήρξε η ίδια η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης με τις απαράδεκτες αμφιταλαντεύσεις της ως προς τον χώρο διεξαγωγής της.

Οφείλω, όμως, να αποκαλύψω και μια διαχρονική απροθυμία μου. Τα διάφορα επεισόδια που οργανώνουν ή προκαλούν οι διάφοροι «κουκουλοφόροι», ως αυτονόητο παράρτημα κάθε μαζικής κινητοποίησης. Τελευταία, μάλιστα, φλερτάρουν και με «happening» σε «πιασάρικα» ζητήματα ή χώρους. Ο,τι μπορεί να ερεθίσει το λαϊκό ενδιαφέρον, φιλότιμο ή φαντασία. Φυσικά και αδιαφορούν για το ενδεχόμενο οι πράξεις αυτές να οδηγούν σε παραπέρα αναφλέξεις. Σε ένα δεν μπορώ και δεν δικαιούμαι να επιδείξω την ίδια απροθυμία. Ολα τα παραπάνω συνιστούν ψηφίδες σε ένα μωσαϊκό βίας και άρνησης των δημοκρατικών θεσμών και αξιών.

Γιατί το καθένα από μόνο του δεν συνιστά αυτή καθαυτή απειλή ενάντια στη Δημοκρατία και τους θεσμούς της. Ολα μαζί, όμως; Το πιστεύω. Η Δημοκρατία και οι δημοκρατικοί θεσμοί μπορούν να καταλυθούν από εξωτερικά έως εσωτερικά αίτια. Από πολεμικές επιδρομές, πραξικοπήματα, εξεγέρσεις έως δικαιοπολιτική υπονόμευση και δομική διάβρωση. Τη λειτουργία του Κοινοβουλίου μπορεί να τη διακόψει ένα ή περισσότερα τανκς. Μπορεί «σκοτεινοί» ξυλοσχίστες να σφαλίσουν τις θύρες του. Αυτό, όμως, που μπορεί να εξαφανίσει τον ιστορικό ρόλο του Κοινοβουλίου είναι η έλλειψη ικανότητας να παράγει πολιτική. Η απλή και μάλιστα αναλογική καταγραφή αλληλοσπαρασσόμενων απόψεων και δυνάμεων δεν είναι αρκετή ούτε αναγκαία για τη διαμόρφωση μιας δημιουργικής διαλεκτικής σύνθεσης. Ούτε συνιστούν λύση στα λαϊκά και εθνικά προβλήματα. Ούτε οριοθετούν πλαίσιο, μέσα στο οποίο σμιλεύονται συμβατές λύσεις.

Η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και το κράτος δικαίου είναι εντελώς ξένα με τις πράξεις βίας. Το κράτος δικαίου, μάλιστα, την τιμωρεί. Ακόμα και με την έννομη βία. Πρόσφατα αντιμετωπίζουμε μια ανιστόρητη και αυθαίρετη προσπάθεια «μηδενισμού» της Μεταπολίτευσης. Στην ιστορική αυτή περίοδο απολαύσαμε όλες τις θεμελιώδεις ατομικές και πολιτικές ελευθερίες. Το Κοινοβούλιο λειτούργησε, κατά κανόνα, με όλες τις αρχές και διαδικασίες που ισχύουν σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο. Η «ομπρέλα» του κράτους πρόνοιας, παρά τις επιγενόμενες παθογένειες, εξασφάλισε σε όλους σχεδόν τους πολίτες την αναγκαία κοινωνική προστασία. Και η ευμάρεια, που επικράτησε και κράτησε για περίπου τέσσερις δεκαετίες, επέτρεψε στους περισσότερους πολίτες να αποκτήσουν αγαθά και να αποδέχονται ευεργετικές υπηρεσίες μη συγκρίσιμες με τους περισσότερους λαούς του κόσμου. Και οπωσδήποτε της ευρύτερης περιοχής μας. Βρεθήκαμε πολύ κοντά στην κορυφή. Σε έναν τομέα ζυγιστήκαμε και βρεθήκαμε ελλιπείς και ελλιποβαρείς. Στη συλλογική μας στάση απέναντι στα φαινόμενα διάχυτης βίας στον δημόσιο χώρο. Οι ιδέες, σε κάθε δημοκρατία, είναι ελεύθερες. Ακόμα και οι ακραίες. Οι ακραίες συμπεριφορές, όμως, όταν ακυρώνουν έμπρακτα τις ελευθερίες των άλλων δεν είναι ανεκτές. Σε καμιά φιλοσοφία, πολιτική ή κοινωνική, δεν αναγνωρίζουμε το δικαίωμα της επιβολής της με τη βία. Και πρέπει επιτέλους να είμαστε έντιμοι. Η βία όλων των «άκρων» είναι επικίνδυνη.

Οχι μόνο εξαιτίας του αριθμού των πράξεων της βίας. Οι πολιτικές και κοινωνικές περιστάσεις και συνθήκες μπορεί να μετατραπούν σε δάδα διχαστικών εξελίξεων στα χέρια και στους μηχανισμούς οποιουδήποτε αδίστακτου «άκρου». Στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης κονταροχτυπηθήκαμε με τους θύλακες της Ακροδεξιάς. Πολύ γρήγορα άσκησε γοητεία σε πολλούς από εμάς η «τιμωρός» τρομοκρατία ομάδων και οικογενειών που ενδύθηκαν τις φορεσιές μιας ιστορικά ξεχασμένης άκρας Αριστεράς. Τούμπαραν όμως τα γεγονότα και η Ακροδεξιά επανήλθε στο προσκήνιο. Με τις φιλοδοξίες πρωταγωνιστικού ρόλου. Βρεθήκαμε ανέτοιμοι. Αυτό αποδεικνύουν και οι συνεχείς κραυγές του προέδρου Επιτροπής της Βουλής. «Φρουρά! Φρουρά!» τη μία μέρα και οι πολυπληθείς μαζώξεις ανδρών με γκρίζα, ομοιόμορφα κουστούμια την επόμενη. Χωρίς οδηγίες. Χωρίς γνώση και παιδεία. Χωρίς επαρκή χρονικό ορίζοντα. Και σε πλήρη σύγχυση.

Μια ανοχύρωτη Πολιτεία!

Περισσότερα

Συντεχνίες και ιδεοληψίες εις βάρος της πόλης και των πολλών

Η πόλη πάει μόνη της χωρίς καν αυτόματο πιλότο. Η Αθήνα έχει εγκαταλειφθεί στην τύχη της και δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό στην ιστορία της χώρας.

Το καινοφανές όμως στις μέρες μας είναι ότι η εγκατάλειψη αυτή είναι αδικαιολόγητα εσκεμμένη και απροκάλυπτα κατευθυνόμενη. Σε ένα τέτοιο κυριολεκτικά και μεταφορικά τοξικό περιβάλλον, ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων της έχει ήδη παρατήσει την πόλη για τα προάστια προκειμένου να βρει εκεί την ποιότητα ζωής που ψάχνει.

Όσοι παραμένουν στο κέντρο της, ανέχονται βαρέως την παρούσα κατάσταση προσπαθώντας να ζήσουν την ζωή τους σε μικρές εναπομείνασες νησίδες πολιτισμού.

Τελευταίως μας προέκυψε και μια ομάδα φανατικών που βρήκε την ευκαιρία να ικανοποιήσει απωθημένα χρόνων και να κυριαρχήσει ολοκληρωτικά στην πόλη ενισχύοντας φαινόμενα ανομίας και ανακόπτοντας κάθε ελπίδα για βελτίωση του κέντρου και επαναπατρισμό των απολεσθέντων κατοίκων της.

Η εμπειρία που απεκόμισα από την δράση μου στα κοινά των Αθηνών από το 2003, όταν και ιδρύθηκε η πρώτη μάλλον σύγχρονη δεξαμενή σκέψης για την Αθήνα, η ομάδα συμμετοχικής πολεοδομίας μπλάνκο, μέχρι και σήμερα που εξακολουθώ να κατοικώ και να ενεργώ στο κέντρο της πόλης, η εμπειρία λοιπόν αυτή με αναγκάζει να βλέπω και να γράφω τα πράγματα απλά.

Δυστυχώς ορισμένα επαγγέλματα κρατούν αποκλειστικά για τον εαυτό τους την τύχη ορισμένων θεμάτων. Ίσως τούτη η νοοτροπία να υπαγορεύεται από την καθιερωμένη λογική της συντεχνίας, μάλλον όμως είναι κάτι πιο βαθύ και ανθρωπολογικό, που δεν είναι της παρούσης. Όπως δηλαδή οι στρατιωτικοί νομίζουν πως ξέρουν καλύτερα τα εθνικά θέματα και δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους ή οι αρχαιολόγοι δεν σηκώνουν κουβέντα για τα της πολιτιστικής κληρονομιάς έτσι και οι αρχιτέκτονες πιστεύουν πως γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα μας τα ζητήματα και τα ζητούμενα της πόλης και ως εκ τούτου επιζητούν την πρωτοκαθεδρία.

Στην συντεχνιακή αυτή λογική προστίθεται και το αναπόδραστο, καθοριστικό και εν πολλοίς αλλοτριωτικό στοιχείο του οικονομικού συμφέροντος. Διότι στην προκειμένη περίπτωση είναι πολύ εύλογο και θεμιτό αλλά την ίδια στιγμή φιλύποπτο μία μεγάλη μερίς των αρχιτεκτόνων να τάσσεται αναφανδόν υπέρ των μεγάλων έργων και αναπλάσεων ακόμα κι όταν δεν υπάρχει ανάγκη για μεγάλες αναπλάσεις, ακόμα κι όταν οι συνθήκες υποδεικνύουν μια άλλη λύση πιο μικρή και έξυπνη ή ακόμα ακόμα όταν δεν υπάρχουν και τα χρήματα.

Κάπως έτσι φτάσαμε στο φιάσκο της πεζοδρόμησης της Πανεπιστημίου, την οποία – ανεξάρτητα από την κριτική που δέχθηκε στον τόπο μας – ακύρωσε τελικά η ευρωπαϊκή ένωση καθώς έκρινε ότι στην πόλη συντρέχουν άλλες κρισιμότερες προτεραιότητες. Θυμάμαι ακόμα έναν μεγαλόσχημο αρχιτέκτονα να δηλώνει την εποχή εκείνη μεγαλοφώνως και μεγαλοπρεπώς «… ή αυτό (και έδειχνε την πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου) ή τίποτα…». Η πόλη μας ανήκει θα ταίριαζε να δηλώσει μετά ειλικρινώς και οπαδικώς.

Από τη μια πλευρά είναι πολύ αισιόδοξο το γεγονός ότι τα θέματα πόλης έρχονται επιτέλους στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας αλλά από την άλλη πλευρά θα πρέπει όλοι να κατανοήσουν και να αναγνωρίσουν πως τα θέματα αυτά είναι κοινά και απαιτούν διάλογο μεταξύ όλων. Ως εκ τούτου τα αθηναϊκά ζητήματα -χωρίς να τους αφαιρείται ο εγγενής πολιτικοοικονομικός τους χαρακτήρας- δεν πρέπει να συνδέονται απαραιτήτως ούτε με αρχιτεκτονικά/εργολαβικά επαγγελματικά συμφέροντα, τα οποία ομολογουμένως έχουν ανεπανόρθωτα πληγεί κατά την περίοδο της κρίσης, ούτε όμως και με ιδεολογικά προτάγματα φανατικών.

Δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός πως οι αρχιτέκτονες κατέχουν ειδικές γνώσεις και βαρύνουσα υπογραφή σχετικά με τα έργα στην πόλη. Την άποψη όμως ότι αρκετοί αρχιτέκτονες αποτελούν τροχοπέδη στην ανάπτυξη των κοινών την εκφράζουν και πολλοί συνάδελφοί τους αρχιτέκτονες, οι οποίοι σαφώς και δεν πρέπει να αναγνωρίσουν τους εαυτούς τους στην παρούσα μικρή κριτική. Στο κάτω κάτω της γραφής ας αφιέρωναν χρόνο στην υπόθεση της Αθήνας και άλλοι άνθρωποι από άλλες συντεχνίες. Αλλά δυστυχώς οι περισσότεροι σήμερα νοιάζονται μόνο για τη δουλειά τους και περιμένουν πάντα από κάποιους άλλους να διορθώσουν τα κακώς κείμενα.

Κρίμα πάντως, διότι με γόνιμο διάλογο ανάμεσα σε όλους θα μπορούσαμε να νοηματοδοτήσουμε ξανά την πολιτική και την οικονομία με βάση τα κοινά μιας πόλης. Πριν την αρχιτεκτονική οφείλουμε να καλλιεργήσουμε σε όλους τους πολίτες πολεοδομική συνείδηση ενώ μετά την αρχιτεκτονική πρέπει να επιδεικνύουμε αυξημένη ευθύνη. Υπάρχει πάντως ακόμη έδαφος για μια τέτοια θετική εξέλιξη αρκεί οι συμμετέχοντες στα κοινά να δείξουν ζήλο και να αφιερώσουν χρόνο.

Η σημερινή υποβάθμιση της Αθήνας δεν οφείλεται φυσικά στους αρχιτέκτονες. Μία διάσταση του προβλήματος απλώς τονίσαμε εδώ. Οι αρχιτέκτονες θα μπορούσαν απλώς να είχαν βοηθήσει περισσότερο. Μεγαλύτερη ευθύνη φέρουν και θα πρέπει με γενναιότητα να την ομολογήσουν οι φανατικοί αριστεριστές, οι οποίοι συνεπείς με τις ιδέες τους ονειρεύονται μια Αθήνα χωρίς τις “καλές οικογένειες” του παρελθόντος, τις γιαγιάδες, τους παππούδες, τα παιδιά ντυμένα ιππότες στο Πεδίον του Άρεως, χωρίς ελληνικές σημαίες στα μπαλκόνια, χωρίς αντίπαλα επιχειρήματα ή συνθήματα σε αίθουσες και τοίχους και γενικώς δίχως όλα όσα καταχωρούν οι ίδιοι ως αντιδραστικά στοιχεία. Εξάλλου εκείνοι -σε αντίθεση με τα υπονοούμενα του μεγαλόσχημου πιο πάνω αρχιτέκτονα- ευθέως φωνάζουν και γράφουν ότι η πόλη τους ανήκει. Η μεταπολεμική δεξιά άλλωστε τους έχει προ πολλού παραδώσει ελεύθερο το πεδίο της πόλης ασχολούμενη σχεδόν αποκλειστικά με την επαρχία και τα ρουσφέτια της.

Η πόλη όμως έχει χώρο για όλους και όσους περισσότερους έχει μέσα της τόσες πιο ενδιαφέρουσες ζυμώσεις θα γίνουν, όπως άλλωστε συνέβη στην Αθήνα την δεκαετία του ογδόντα.

Παλιότερα οι οπαδοί του ταξικού μίσους και της μικροπαραβατικότητας προσπαθούσαν μόνο με δικές τους δυνάμεις να προκαλέσουν τις προϋποθέσεις για μια τέτοια μονοσήμαντη πόλη. Τα αποτελέσματα τους ήταν αναπόφευκτα μερικά και σημειακά καθώς στην πόλη ενεργούσαν και επενεργούσαν πολλοί με ωφελημένη στο τέλος την ίδια την πόλη, η οποία εμφανιζόταν (και ήταν) δυναμική , γεμάτη ιδέες, διαδικασίες και διεργασίες.

Σήμερα όμως οι φανατικές αυτές απόψεις περιθάλπονται και πριμοδοτούνται από το ίδιο το κράτος. Τρανταχτό παράδειγμα η μελαγχολική κατάσταση που επικρατεί στο Πεδίον του Άρεως, το ανυπόφορα πραγματικό άβατο της πόλης. Παρά τις εκδηλώσεις άλλοθι που οργανώνει στις μεγάλες γιορτές και σε μικρές γωνιές του πάρκου η Περιφέρεια Αττικής, στην οποία και ανήκει το Πεδίον του Άρεως, η κατάσταση παραμένει απαγορευτική για τους κατ’ εξοχήν φίλους του πάρκου, τα παιδιά.

Αν ίσως στο τέλος σας περνούν από τον νου άλλες αιτίες πιο διάσημες για την σημερινή κατάσταση της πόλης, όπως το μεταναστευτικό ή το οικονομικό, δίκιο θα ‘χετε και σεις αλλά εκ πείρας πάλι γράφω και ενημερώνω ότι όλα πια μπορεί να τα χωρέσει και να τα υποφέρει η Αθήνα πλην του φανατισμού των λίγων και της αδιαφορίας των πολλών συμπεριλαμβανομένων όλων ημών.

Αλλιώς θα δημιουργηθεί ταχέως και εκ προθέσεως μια δισυπόστατη πόλη . Μία μικρή Αθήνα μόνο για τους τουρίστες και μια μεγάλη υπόλοιπη Αθήνα ακατάλληλη και απροσπέλαστη για τους περισσότερους.

Α και κάτι τελευταίο. Αυτές οι δύο ως άνω κατηγορίες, οι ξερόλες αρχιτέκτονες και οι φανατικοί αριστεριστές, οι μεν με τα project τους οι δε με τις αφίσες τους, συχνά αντιπαρατίθενται μεταξύ τους σημειώνοντας πολύ εύστοχα ο ένας τα κουσούρια του άλλου. Κι εμείς να είμαστε στη μέση. Σαν τα μήλα που παίζαμε παλιά στα σχολεία.

* Ο Στάθης Κεφαλούρος είναι δικηγόρος και εκπρόσωπος δεξαμενής σκέψης για την Αθήνα και συμμετοχικής πολεοδομίας μπλάνκο

Περισσότερα

Δεύτερη ευκαιρία ή τελευταία;

H αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα προχωρήσει. Το μεγάλο πρόβλημα που απασχολεί πια σύσσωμη την κοινωνία και την επιχειρηματικότητα είναι πλέον άλλο: το εσωτερικό χρέος.

Πρόκειται για μια βραδυφλεγή βόμβα της τάξης των 230 εκατ. ευρώ, δηλαδή μεγαλύτερη του ΑΕΠ, που περιλαμβάνει οφειλές προς την Εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία και τα κόκκινα δάνεια. Είναι το αποτέλεσμα της εφαρμογής των μνημονίων, που εγκυμονεί αδιέξοδα και περιθωριοποίηση τμημάτων της κοινωνίας – και αν δεν αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, θα τείνει να γίνει βασική αιτία μελλοντικών ανατροπών.

Η πρώτη κατ’ ουσίαν οργανωμένη προσπάθεια, που ξεκινά ειδικά για τη βάση που αποτελούν οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, προέρχεται από το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών και το Ινστιτούτο της ΓΣΕΒΕΕ, με επίκεντρο τη δεύτερη ευκαιρία και την έγκαιρη προειδοποίηση.

Το πρόγραμμα αυτό, που ξεκινά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και θα περιλάβει σε πιλοτικό επίπεδο 700 ελληνικές επιχειρήσεις, θα εφαρμοστεί στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στην Ισπανία και την Πολωνία. Οι χώρες που παρέχουν τεχνογνωσία είναι η Γερμανία, η Δανία και το Βέλγιο. Ο στόχος της DG Grow είναι να βοηθηθούν 20.000 επιχειρήσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο σε 3 χρόνια και να διασωθούν 1,7 εκατομμύρια θέσεις εργασίας.

Το όλο ζήτημα αφορά την εναρμόνιση των κρατών-μελών σε μια νέα οδηγία που θα δίνει τη δυνατότητα σε μη δόλιους υπερχρεωμένους να επανακάμψουν στο επιχειρείν. Το ζήτημα αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς εμείς βρισκόμαστε προ της εφαρμογής του νομοσχεδίου για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό, που είναι άγνωστο πώς θα λειτουργήσει.

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης, που ενθαρρύνει αυτή την πρωτοβουλία, στάθηκε σε δύο τομείς:

■ Ο πρώτος αφορά τη χρηματοδότηση και τη σημασία των συνεταιριστικών τραπεζών.
■ Ο δεύτερος σε επενδυτικές αιτήσεις που έχουν κατατεθεί -650 τον αριθμό- για χρηματοδότηση.

Ευτυχώς ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης παραδέχεται ότι αυτά δεν είναι αρκετά για να αντιμετωπιστεί το βάθος του προβλήματος. Και μπορεί βέβαια ο πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών Γιάννης Χατζηθεοδοσίου να λέει οξυδερκώς ότι θα χρειαστούν 10 χρόνια για να λυθούν τα ζητήματα, το ζητούμενο όμως είναι να υπάρξουν άμεσα κινήσεις.

Είναι πολύ σχετικό να πούμε ποια είναι η έγκαιρη προειδοποίηση και πώς θα υπάρξει δεύτερη ευκαιρία όταν οι κύκλοι κρίσης – υπερχρέωσης είναι τόσο στενά συνδεδεμένοι ώστε το φάσμα της χρεοκοπίας προβάλλει αρκετές φορές με τη μορφή χιονοστιβάδας.

Από την άλλη πλευρά, εισερχόμαστε πλέον στον στενό πυρήνα διαχείρισης της κρίσης των κόκκινων δανείων. Μέχρι και τα ακίνητα θα διαχειρίζονται τα funds, όμως οι πρώτες κινήσεις, όπως φάνηκε από την Τράπεζα Αττικής, δίνουν τεράστιες εκπτώσεις κατά την πώληση επί της ονομαστικής αξίας του δανείου.

Κοντολογίς, υφίσταται το ρίσκο κλιμάκωσης εξελίξεων με αιματηρές συνέπειες σε ένα περιβάλλον που δεν θα μπορεί να ανακάμψει ουσιαστικά. Και τότε θα καταστεί ο εν δυνάμει καταλύτης που θα σκορπίσει στον άνεμο τα όποια ευεργετήματα θα προκύψουν από την αναδιάρθρωση του εξωτερικού χρέους.

Περισσότερα

Πουλάνε ψυγείο στους Εσκιμώους…

Αν υπάρχει κάτι, στο οποίο αυτή τη κυβέρνηση, είναι ασυναγώνιστη, αυτό είναι η ικανότητά της να πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες!!

“Αυτοί μάτια μου, πουλάνε παγάκια στους Εσκιμώους και άμμο στους Βεδουίνους”, έλεγε την περασμένη εβδομάδα στη Βουλή, πρώην βουλευτής που έχει θητεύσει δίπλα σε πολλούς “λαοπλάνους”.

Ούτε μια βδομάδα δεν έχει περάσει από τότε που οι κυβερνητικοί βουλευτές ψήφισαν το τέταρτο μνημόνιο κι αν τους ακούσεις τι λένε στις δημόσιες παρεμβάσεις τους, νομίζεις πως υπέγραψαν συμφωνία ανάλογη με αυτή που υπέγραψαν οι Αμερικανοί με τους Άραβες.

Χθες για παράδειγμα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος μιλούσε στους Έλληνες επιχειρηματίες. Κι αν τον άκουγε κανείς, θα νόμιζε οτι μιλούσε για άλλη χώρα.

***”Διαμορφώνεται ένα ασφαλές και σταθερό περιβάλλον, που είναι θεμελιώδες στοιχείο για να πετύχει η Ελλάδα υψηλούς και βιώσιμους ρυθμούς ανάπτυξης στα επόμενα χρόνια” τόνισε ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης, που την περασμένη εβδομάδα ψήφισε πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% ως το 2021 εκμηδενίζοντας κάθε πιθανότητα πραγματικής ανάπτυξης.

***”Οι δυνατότητες είναι πολλές και το ενδιαφέρον τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας είναι μεγάλο” επισήμανε ο κ, Τζανακόπουλος. Και το λέει για μια χώρα στην οποία το Ελληνικό γίνεται τη μια δάσος και την άλλη αρχαιολογικός χώρος. Για μια χώρα που οι επιχειρήσεις η μια μετά την άλλη την κοπανάνε στο εξωτερικό, για να γλυτώσουν την παράλογη φορολογία.

***”Μια ματιά στις τιμές των ελληνικών ομολόγων, τα οποία βρίσκονται σε χαμηλό επταετίας, αποδεικνύει τις θετικές προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και το εύρος των δυνατοτήτων που αυτή έχει το επόμενο διάστημα» σημείωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Πράγματι τα επιτόκια των δεκαετών ομολόγων βρισκόταν χθες στο 5,65%, όσο δηλαδή ήταν και το 2010, πριν την υπογραφή του πρώτου μνημονίου. Αλλά αυτό που αποσιωπά ο κ. Τζανακόπουλος, είναι πως τόσα ήταν τα επιτόκια και τον Ιανουάριο του 2015 που ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ανέλαβε την εξουσία και μάλιστα χωρίς να έχουμε capital controls.

Αλλά από το 5,65% η κυβέρνηση το έφτασε στο 15,5% με το δημοψήφισμα του Ιουλίου. Χάθηκαν δισεκατομμύρια με τα “πίσω – μπρος” και τα “πήγαινε – έλα”.

Υπέγραψε δύο μνημόνια, τσεκούρωσε τις συντάξεις, πολλαπλασίασε τις ασφαλιστικές εισφορές και τώρα επαίρεται οτι επανέφερε η κυβέρνησή του τα επιτόκια, εκεί που ήταν 28 μήνες νωρίτερα!.

Είναι σαν να σου δίνουν ένα αυτοκίνητο να το οδηγήσεις. Εσύ το τρακάρεις επί δύο χρόνια όπου υπάρχει κολώνα και τώρα καμαρώνεις που το ξαναβγάζεις από το συνεργείο. Κι ενώ έχει βγάλει τα μάτια του ο φαναρτζής για να μαζέψει τα βουλιάγματα, εσύ το εμφανίζεις σαν καινούργιο!

Μωρέ και ψυγείο θα πουλούσανε στους Εσκιμώους…

Περισσότερα

Mήνυμα Πιτέλα: Ώρα για ελάφρυνση του χρέους

«Τώρα είναι η ώρα για συγκεκριμένες αποφάσεις για την ελάφρυνση του χρέους και τη βιωσιμότητά του», διαμηνύει με αφορμή τη σημερινή συνεδρίαση του Eurogroup, ο επικεφαλής της Ευρωομάδας των Σοσιαλδημοκρατών Τζιάνι Πιτέλα. Με ανάρτηση στο Twitter, που δημοσιεύει στον λογαριασμό της η Ευρωομάδα των Σοσιαλδημοκρατών, ο Πιτέλα σημειώνει πως οι δανειστές πρέπει να εκπληρώσουν τις […]
Περισσότερα

Με ήπια άνοδο έκλεισε το Χρηματιστήριο

Με ήπια άνοδο έκλεισε η χρηματιστηριακή αγορά στη σημερινή συνεδρίαση, με τους επενδυτές να τηρούν στάση αναμονής, ενόψει του σημερινού κρίσιμου Eurogroup. O Γενικός Δείκτης Τιμών έκλεισε στις 788,53 μονάδες, σημειώνοντας άνοδο 0,56%. Ενδοσυνεδριακά κινήθηκε σε εύρος διακύμανσης 9 μονάδων. Κατέγραψε υψηλότερη τιμή στις 788,94 μονάδες (+0,61%) και κατώτερη τιμή στις 779,73 μονάδες (-0,57%). Η […]

Περισσότερα